Maak de marktwaarde van Paleis Soestdijk openbaar!

Terwijl de Baarnsche Courant gewoonlijk elk signaal dat iets van doen heeft met Paleis Soestdijk oppakt om er een voor de paleiseigenaar positieve draai aan te geven, besteedde de krant totaal geen aandacht aan een zitting van de Rechtbank Midden-Nederland die jl. 7 maart plaatsvond. In het Utrechtse gerechtsgebouw behandelde de bestuursrechter een door ondergetekende ingesteld beroep inzake de weigering van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de in 2017 getaxeerde marktwaarde van Paleis Soestdijk openbaar te maken.

In de Utrechtse zittingszaal lag de vraag op tafel of de door de MeyerBergman Erfgoed Groep betaalde 1.7 miljoen euro voor het 165 ha. grote landgoed in juiste verhouding staat met de getaxeerde marktwaarde. Dit ook met het oog op de extra bruidsschat die de projectontwikkelaar van het Rijk in zijn zak mocht steken in de vorm van woningbouw in het beschermde Borrebos. Om daar zicht op te krijgen is het van van belang dat de destijds getaxeerde marktwaarde van het landgoed onder de pet van minister vandaan gehaald wordt.

Alvorens de rechter op 18 april 2024 met haar uitspraak komt, past het mij als indiener van het beroep niet inhoudelijk verslag te doen van het verloop van de zitting. Ik ga hier dan ook niet in op het mijns inziens zwakke betoog van de vertegenwoordiger van het Rijksvastgoedbedrijf, die in zijn verhaal Paleis Soestdijk op één lijn zette met een monumentale hijskraan. Alsof aan de hand van de taxatiewaarde van het paleis de marktwaarde van zo’n hijskraan kan worden achterhaald. De taak van verslaggeving komt toe aan de journalistiek. Waar de Gooi en Eemlander in de editie van 8 maart uitgebreid verslag doet van de zitting, liet de Baarnsche Courant opvallend genoeg in Utrecht verstek gaan.

Hoe de uitspraak zal luiden valt niet te voorspellen. Aangenomen mag worden dat de rechter mijn ter zitting uitgesproken slotwoord zal betrekken bij haar afweging het beroep ja dan nee gegrond te verklaren: “Bij de verkoop van rijksvastgoed dient openbaarheid de regel te zijn en geheimhouding de uitzondering. Bij de totstandkoming van de Wet open overheid is in de Tweede Kamer steeds benadrukt dat het openbaar bestuur niet lichtzinnig tot de conclusie moet komen dat zich een uitzonderingsgrond voordoet. De algemene vereisten van motivering en zorgvuldigheid worden voor besluiten tot geheimhouding door de wet nog eens extra onderstreept. In het oorspronkelijke besluit van de Minister was dat niet terug te zien, en ook in de bezwarenprocedure – die daarvoor toch juist een herkansing biedt – heeft de Minister overduidelijk niet kunnen voldoen aan deze vereisten. Zijn besluit past dan ook niet bij een open overheid.”

Meer achtergrondinformatie over het belang van openbaarmaking van de marktwaarde van het landgoed, ook met het oog op nieuwe woningbouwplannen voor het Borrebos die ongetwijfeld zullen volgen, leest u op de website Behoudhetborrebos.nl.

Kees Koudstaal