De stilte van het paleisbos: VIP-vervoer met de golfkar over het Landgoed Soestdijk

BAARN In de rubriek De Vrijwilliger zet de Baarnsche Courant een vrijwilliger van een vereniging, stichting of club vanuit de gemeente Baarn in het zonnetje. Deze week is dat Ron van den Hoek (70), vrijwilliger bij Paleis Soestdijk.

Eugene Leenders

Behendig stuurt Ron van den Hoek de golfkar XL over het Landgoed Soestdijk. Het grote avontuur begint pas echt wanneer hij het slot opent van het hek tussen het park en het bos.

Ron is een van de vele vrijwilligers van Paleis Soestdijk. Hij startte als fietsdienst, een soort manusje-van-alles die tijdens de openingstijden een oogje in het zeil houdt. Bij wat minder weer wordt de fiets ingeruild voor de golfkar.

Omdat hij daar toch al ervaring mee had, is hij opgenomen in een nieuwe pool van vrijwilligers die bezoekers begeleiden die een rondrit door het paleisbos hebben geboekt.

RONDRIT

Sinds de komst van directeur Saskia Schuit wordt veel beter nagedacht over alle mogelijke manieren om het paleis en park open te stellen voor bezoekers. Er is een scala aan mogelijkheden. Van een wandeling door het park tot een privé rondleiding door het paleis. Nieuw is dus de rondrit met de golfkar. Makkelijk voor mensen die wat slechter te been zijn, maar ook voor de bezoekers die het paleis al wel kennen en in meer geïnteresseerd zijn.

Ron zat vroeger in de kantoormeubilair business. Sinds zijn pensioen probeert hij veel buiten te zijn. Hij houdt van tuinieren en de natuur. Bij Paleis Soestdijk valt hij met zijn neus in de boter. Hij toert door een van de mooiste parken en bossen van Baarn en informeert graag zijn bezoekers.

AFGEBAKEND

Er is een vaste route afgebakend met witte paaltjes. Geen overbodige luxe, je kunt maar zo de weg kwijtraken op het enorme landgoed. Het bos is niet overal veilig, dus de speciale golfkarroute moet wel precies worden gevolgd.

Zeker met de prachtige nazomerse dagen is zijn rondrit een succes. Je krijgt een glimp van het paleis te zien, maar daar is het evenement ook niet voor bedoeld. Je voelt je een echte VIP wanneer je door het bos rijdt waar vele tientallen jaren eigenlijk nauwelijks mensen kwamen. Ook krijg je mee dat het landgoed meer is dan een paleis en park maar ook nog een kilometerslang bosgebied.

Midden in dat bos zet Ron van den Hoek zijn golfkar stil. ,,Luister eens goed”, houdt hij zijn gehoor voor. Die zeggen dat ze niks horen. ,,Precies”, zegt Ron ,,absolute stilte waar vind je dat nu nog in Nederland prachtig toch.”

KLEIDUIVEN

Hij rijdt alweer door naar het stukje terrein waar prins Bernhard en zijn vrienden op kleiduiven schoten. Een soort schoteltjes die met hagel uit de lucht werden geschoten. Een mooie oefening voor de echte jacht.

Het hertenkamp wordt ook even aangedaan, maar hier geen uitleg. Twee jaar geleden zijn alle dieren door een wolf gedood. Het gaat verder langs een dierenbegraafplaats waar het lievelingspaard van Bernhard is begraven. Staand als we de verhalen uit de overlevering mogen geloven.

Er zijn twee uitgebreide stops bij de Watertoren en het Wilhelminachalet waar Ron even uitstapt om zijn verhaal te vertellen. Bezoekers hangen aan zijn lippen. Het is allemaal ‘best bijzonder’. Het speelhuis kreeg de jonge prinses Wilhelmina voor haar 10e verjaardag. Er stond een poppenhuis en kindermeubilair. Later gebruikte ze het als schilderatelier. Zij was een niet onverdienstelijk schilderes. Er staat een bord met informatie over het gebouwtje en het bruggetje die ertegenover ligt. Het lijkt hout, maar is gewapend cementsteen, wat in die tijd regelmatig gebruikt werd voor ‘follies’, bijzondere ‘grapjes’ op een landgoed, die niet specifiek ergens toe dienden.

In het bos staan enkele kleine riet gedakte huisjes. Ook daar snelt Ron voorbij. Sommigen worden namelijk nog steeds bewoond door personeel dat destijds voor de koninklijke familie werkte. De nieuwe eigenaren, Ton Meijer en Maya Meijer-Bergmans, respecteren nog steeds de afspraken die destijds zijn gemaakt.

Wel wordt een stop gemaakt bij het jachthuisje (empire stijl) van prins Alexander. Hier kon de zoon van Willem II en Anna Paulowna spelen en vertrouwd raken met de jacht. Hij werd Sasja genoemd.

Zo zit Ron van den Hoek, maar ook de andere golfkarchauffeurs, vol met anekdotes over het koninklijk leven op het landgoed.

Paleis zoekt vrijwilligers

Door de uitbreiding van de activiteiten is Paleis Soestdijk actief op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Belangstellenden moeten minimaal twee dagen per maand beschikbaar zijn, voornamelijk in het weekeinde. De vrijwilliger is een belangrijk aanspreekpunt voor de bezoekers. Ze heten gasten welkom, helpen hen op weg, beantwoorden vragen en dragen bij aan een prettige en gastvrije sfeer. Afhankelijk van interesses en ervaring kunnen vrijwilligers op verschillende plekken op het landgoed worden ingezet, in overleg met de vrijwilligerscoördinator.