Noortje woont het hele jaar met haar caravan in de natuur: ‘Je gaat terug naar de basis’

AMERSFOORT Elke dag een vakantiegevoel. Noortje Settels-Koolmees (37) had een vrij standaard leven met haar echtgenoot in een huis in Holkerveen, maar op een dag besloot ze het roer om te gooien en in een caravan in de natuur te gaan leven. Het hele jaar door. En spijt? Dat heeft ze niet.

Nieuws gaat verder dan de gemeentegrens. Daarom brengen wij ook bijzondere verhalen van buiten jouw gemeente. Artikelen die je motiveren, inspireren en je aan het denken zetten. Kortom: verhalen die de moeite waard zijn om te lezen.

Noortje had drie jaar geleden een zware periode achter de rug met psychische klachten. ,,Ik heb last gehad van een angststoornis en ben daar heel intensief voor behandeld. Gelukkig kreeg ik weer een goed gevoel.” Met haar man besloot ze met een oude brandweerbus die ze omgebouwd hadden tot camper naar Zweden te gaan. In Zweden kampeerde het stel midden in de natuur. ,,Wij waren er in de winter, er lag een laagje ijs op het meer en mijn gevoel zei dat het niet verstandig was om er op te lopen. Toen schoot er door me heen: maar 1 stapje, wat is het ergste dat er kan gebeuren? Ik besloot het toch te doen en zakte er uiteindelijk door. Maar dat moment gaf me wel heel sterk het gevoel dat ik de regie had over mijn eigen doen en laten en over mijn eigen leven.” 

MEER VRIJHEID

Dit cruciale moment heeft ervoor gezorgd dat ze ging nadenken over hoe ze de rest van haar leven wilde invullen. Of ze nog wel zo gelukkig was met een koophuis, en de maandelijkse afdracht voor de hypotheek. ,,We woonden heel fijn in Holkerveen en hadden aardige buren en genoten van het gemoedelijke van het dorpsleven en van het omkijken naar elkaar, maar de wens om meer vrijheid te mogen ervaren was heel sterk. David en ik spraken erover, en we wilden de vrijheid om lekker de natuur in te gaan en te gaan en staan waar we wilden en we wilden financiële vrijheid hebben. Toen hebben we bedacht om ons huis te verkopen en in een camper te gaan wonen.” Die camper werd uiteindelijk een caravan, waarmee het stel nu al vijf maanden mee rond toert. Op dit moment staan ze op een camping in Soest, maar ze cirkelen in een kring rondom Amersfoort, omdat David hier zijn werk heeft als NS conducteur en Noortje hier haar werkplaats heeft. ,,We zoeken om de twee maanden een andere plek op. We hebben op een camperplaats in Nijkerkerveen gestaan en zelfs in de binnenstad van Amersfoort, daar mag je maar drie dagen staan. Gaandeweg merkten we dat een camper financieel gezien niet de meest slimme optie is, je betaalt immers wegenbelasting.” 

Je huis verandert niet, maar je tuin en je uitzicht wel

Ze vinden het heerlijk om van camping naar camping te gaan en als nomaden te wonen. ,,Je huis verandert niet, maar je tuin en je uitzicht wel.” Om tot deze manier van leven te komen was het stel genoodzaakt om veel spullen weg te doen. Sommige zijn weggegeven, anderen verkocht of hergebruikt. ,,Ik heb in mijn werkplaats vier grote bakken met knuffels staan die ik niet kan wegdoen. Ook onze fotoboeken staan hier nog.” Met z’n tweeën en hond Floortje zijn ze het avontuur aangegaan. ,,We gaan lekker vaak wandelen, waar we nu staan lopen we zo de Soesterduinen in, voor de hond is dat echt geweldig.” 

BIKKELHARD MATRAS

Natuurlijk zijn er ook nadelen. In de winter kan het echt koud zijn in de caravan en er zijn maar een paar campings open in Nederland. Op veel campings wordt het water bij een staplek afgesloten. ,,Het gevolg is dat je water moet gaan halen bij het sanitairgebouw. Je loopt zeker tegen dingen aan. Toen het vroor was mijn matras bikkelhard geworden. We hebben een kacheltje in de caravan en daar zaten we regelmatig bij, maar ‘s nachts gaat deze uit en dan krijg je echt het gevoel dat je terug gaat naar de basis. Je moet immers gaan nadenken: hoe krijg ik het warm? Dat lukt dus ook met goede dekens. Je lichaam past zich aan op de temperatuur. Als ik nu in een huis kom waar het 20 graden is, heb ik het heel warm, terwijl ik vroeger altijd degene was die het koud had.” 

Vrijheid om je eigen achtertuin te kiezen. Daar gingen Noortje en David voor. - Privéfoto

BRIEFADRES

Gaandeweg komt Noortje steeds meer gelijkgestemden tegen. ,,In het begin voelde ik mezelf heel afwijkend, maar nu ik eenmaal zo leef, voelt het heel normaal en komen we ook anderen tegen die in de natuur willen wonen, zelfs gezinnen. Die het waardevol vinden om met de ongemakken om te gaan omdat je er zoveel moois voor terug krijgt.” Het verwisselen van plek is noodzakelijk om een briefadres aan te mogen houden. Als iemand te lang op een plek woont, geldt dat als woonadres en moet je ingeschreven staan bij een gemeente. ,,Wij hebben alleen een briefadres en zijn ingezetenen van de gemeente Amersfoort. Dat heeft wel wat voeten in aarde gehad. We moesten veel bewijzen aanleveren dat we niet op een vaste plek verblijven. Moesten bonnetjes laten zien van plekken waar we overnacht hebben en dat was lastig, want in de zomer hebben we bij vrienden op de oprit gestaan omdat we op hun huis pasten.” De leukste plek om te staan vond ze Stal Hiensch in Nijkerkerveen. ,,Deze stal wordt gerund door Kim en zij heeft een aantal camperplaatsen met uitzicht op het weiland. Het is erg leuk om de paarden en de koeien eromheen te zien grazen.” 

VERJAARDAG IN SOESTERDUINEN

Bijzondere momenten viert ze ondanks het ruimtegebrek in de caravan gewoon. Onlangs hield ze haar verjaardag met een picknick in de Soesterduinen. ,,Ik heb een bakfiets waar ik een koelbox en een taart in zette en picknick spulletjes en ik fietste naar een leuk plekje en stuurde mijn gasten de locatie door. Het was een fantastische verjaardag. Mijn familie en vrienden kwamen weer lekker buiten en dat is goed voor de mens. Ik vind het ook erg leuk om te zien wat onze leefwijze met onze neefjes en nichtjes doet. Je geeft ze iets mee, ze zijn enthousiast. Mijn neefje heeft zelfs gezegd dat hij later ook in een camper wil wonen. Ik haal mensen niet over, maar het feit dat het een normale keuze kan worden om je leven zo in te richten is fijn. Je kunt veertig uur werken om je huis, je hypotheek en je huur te kunnen betalen, maar je kunt ook kiezen voor meer vrijheid zonder er financieel heel ver op achteruit te gaan. Ik heb geluk dat ik mijn partner en mijn familie in de buurt heb wonen die me in alles steunen.” 

Noortje met haar vader Leo Settels. Op de achtergrond haar eerste Pandje op Bandjes - De Stad Amersfoort

PANDJES OP BANDJES

Noortje werkt nog een dag in de week als schrijftolk. Ze typt op spreeksnelheid teksten in op een speciaal toetsenbord voor dove klanten. Op dit moment gaat ze met een dove jongen mee naar zijn middelbare school en tikt ze alles in wat de docent zegt. Haar cliënt krijgt op een draadloze tablet precies mee wat er in de les besproken wordt. ,,Ik vind mijn werk leuk, maar verwacht dat met de ontwikkelingen van de technologie mijn werk in de toekomst overbodig gaat worden. Daarom ben ik me gaan bezinnen op totaal iets anders en zo is Pandjes op Bandjes ontstaan.” 

MINI KOELKAST

De Amersfoortse doelt op het bouwen van huisjes op aanhangwagens met gebruikte materialen. De afgelopen zes maanden is ze in een kleine opslagruimte in Amersfoort samen met haar gepensioneerde vader Leo bezig geweest met het voltooien van haar eerste huisje op wielen. Wie het huisje bekijkt, merkt dat het voor één persoon geschikt is. Er past een klein kacheltje en een kleine koelkast in, en met gemak een 1-persoons bed. ,,Dit pandje op bandjes wordt door een camping verhuurt als trekkershutje en als extra slaapplek aan campinggasten die visite krijgen. Wat haar volgende project wordt? ,,Ik kan alle kanten op, van een toiletwagen tot een foodtruck of een speelhuis op wielen. Het is afhankelijk van de materialen die ik kan vinden, omdat het allemaal hergebruikte materialen zijn.” 

Het interieur van het pandje. - De Stad Amersfoort

TRY AND ERROR

Ze gaat op haar gevoel af en bouwt alleen wat ze zelf leuk vindt. ,,En dan hoop ik dat ik iemand vind die het ook leuk vindt. Het zal geheid ook een keer mislukken, maar daar leer ik weer van. Dit is ook een ‘try and error-traject’ geweest, ik heb heel veel onderzoek moeten doen en moeten leren om met gereedschappen om te gaan. Maar ik vind het nu fascinerend. En dankzij onze levenswijze kan ik hier op deze manier invulling aan geven.”