CDA fietsronde: bezoek aan landgoed Pijnenburg

Afgelopen zaterdag trokken de mensen van de maandelijkse CDA-Baarn-fietsronde, naar Landgoed Pijnenburg, naar het huis van landgoedeigenaar Insinger. Met de heer Insinger werd gesproken over het beheer van Pijnenburg en over alles wat erbij komt kijken om dit landgoed in stand te houden.

Landgoed Pijnenburg is een eeuwenoud familielandgoed, dat grotendeels op het grondgebied van gemeente Baarn ligt. Pijnenburg is ruim 350 hectare groot. Samen met Landgoed Groeneveld (130 hectare) en Landgoed Paleis Soestdijk (170 hectare) vormen deze landgoederen ongeveer twintig procent van het grondgebied van Baarn. Het bezoek aan deze landgoederen is afgelopen jaren enorm toegenomen, vooral door de toegenomen populariteit van wandelen, fietsen, mountain-biken en paardrijden. Nog een cijfer ter illustratie: de bossen rond Lage Vuursche werden vóór corona ruim 2 miljoen keer per jaar bezocht, inmiddels staat de teller al op zo’n 3¼ miljoen bezoekers per jaar.

Het beheer van alle drie de landgoederen (Pijnenburg, Groeneveld en Soestdijk) is een steeds grotere uitdaging voor de eigenaars. Dat komt onder meer door de sterk toenemende  bezoekersaantallen, maar ook door de klimaatverandering, waardoor periodes van grote droogte afgewisseld worden door extreem natte periodes. Alle drie de landgoederen hebben een verschillende eigendomsstructuur, en worden verschillend gefinancierd. Groeneveld is van Staatsbosbeheer, landgoed Paleis Soestdijk is van de Meijer Bergman Groep en Pijnenburg is een familielandgoed. De overeenkomst die ze alle drie hebben is dat ze noodgedwongen naarstig op zoek zijn naar extra inkomsten.

Bezoek aan de natuur is gratis, dat vindt iedereen op dit moment nog heel vanzelfsprekend. Maar, dat betekent niet dat er geen enorme kosten voor gemaakt moeten worden. Daarvoor zijn ‘kostendragers’ nodig. Dat kan horeca zijn, dat kunnen extra evenementen zijn, dat zou betaald parkeren kunnen zijn. Entree heffen voor toegang tot het bos misschien? Landgoedeigenaar Insinger heeft ook de ideale oplossing niet paraat. Maar dat er iets moet gebeuren om het landgoedbeheer te kunnen volhouden is duidelijk, zoals dat ook voor de andere landgoederen geldt. En dat de (lokale) politiek zich niet langer afzijdig kan houden van dit onderwerp is ook duidelijk.