Op theaterfestival Vuurol gebeurt van alles

LAGE VUURSCHE In de bossen van Lage Vuursche vond dit weekend voor de veertiende keer het theaterfestival Vuurol plaats. Voor de krant een kleine ronde door een bos vol kunst.

Bij dit festival gebeurt van alles. Het ene moment ben je nog doelbewust op weg naar een voorstelling, met het oog op je horloge, want het gebied is best uitgestrekt en de locaties ver uit elkaar, het andere moment plots in de ban van de landart van Mirte van den Bos en Jort Schoenmaker, genaamd ‘de wezens van de nieuwe aarde’, hoog in de bomen en laag in het struikgewas. 

Dan een vrouw in een boom. Ze blijft maar bewegen, en bewegen. Een toeschouwer, uit het publiek dat is samengedromd om te kijken, krijgt een kaartje. Ze moet gestopt worden, opeens is hij zelf onderdeel van het schouwspel. Hoe krijgt hij de al maar bewegende vrouw op de kruk? Een korte performance van Elky Rosa Gerritsen en Daniëlle Brans over altijd moeten doorgaan. 

KLEURRIJK In het wuivende hoge gras knalt de kleurrijke kunst van leerlingen van Yuverta VMBO Naarden, de hoogte in. Dan in de rij, op een heuveltje. In de kom van de heuvel een idyllisch watertje. Mensen wachten vol verwachting. Vogelgetjirp. De natuurzaal gaat open, mensen mogen zitten rondom een wereld binnen een wereld. Een bubbel. Circustheater van de makers Corpus Acrobatics over bewoners die langzaam uit hun bubbels kruipen en letterlijk een nieuw evenwicht moeten vinden tussen mens en natuur. Verrassend is de giraf die plotseling ten tonele verschijnt.

KLEINSCHALIGHEID Even praten over alle belevenissen kan al wandelend van de ene verrassing naar de andere, of even zittend met een versnapering vanuit de food trucks die her en der staan. Daar vertelt Maaike Sliggers-Vogel, ze is met haar gezin voor een middag vanuit Haarlem naar Vuurol gekomen, dat ze de kleinschaligheid van het evenement kan waarderen. ,,Voorheen gingen we naar Oerol, maar dat vinden we te druk. We zijn het jaar voor corona al een keer geweest, en dat beviel zo goed, dat we er vandaag weer zijn. De producties zijn niet zo mainstream en lekker laagdrempelig. Leuk zo in het bos, dat voelt heel vrij. Het is gezellig met mensen die je her en der tegenkomt, zonder dat het massaal wordt. Een middag vonden wij voldoende. Je hoeft er ook niet alles uit te halen, dan verliest het zijn charme. Wie weet, volgend jaar weer.”

BOEIEND Terug langs de theatrale installatie Prullenbakverhalen van Kim Stiekema, Mark Rietvelt, Daniëlle Meuleman en Elliot Smit. Onder meer een vergeten tv en een telefoon met kras vragen de aandacht. Een ietwat koud, maar boeiend avontuur op de zondagmiddag in de bossen van Lage Vuursche.

Melissa Hofland