Schitterend slotakkoord voor het 60-jarig Groot Nicolaaskoor

BAARN Afgelopen zondag vierde het Groot Nicolaaskoor zijn 60-jarig jubileum. Het koor en het bestuur hadden gekozen voor een stuk dat al vaak op het programma had gestaan, de Messiah van G.F. Händel. Een mooier werk in deze tijd naar Kerstmis toe is eigenlijk nauwelijks denkbaar.

Het werd een schitterende uitvoering, waarbij alles op zijn plek viel: prachtige muziek, geweldig uitgevoerd en in een schitterende ambiance, namelijk de Nicolaaskerk. De kerk was tot de laatste plaats bezet en dat zorgde voor een prettige demping van de rijke akoestiek, zoals voorzitster Inge Tacke al in haar inleidende tekst aanhaalde.

Het koor had een mooi solistenkwartet geëngageerd dat prachtige bijdragen leverde. Zo hoorden we Elsbeth Gerritsen in O thou that tellest good tidings to Zion. De bas Kees Jan de Koning zong zong onder andere de beroemde aria The trumpet shall sound en Harry van Berne hoorden we in Behold and see. 

Marjon Strijk was present in het drieluikje Rejoice, Then shall the eyes of the blind en He shall feed his flock.

Het kloppend hart van het concert was barokorkest Eik en Linde uit Amsterdam, dat samen met de altijd accuraat spelende organist Michiel Mirck zorgde voor een prachtige continuïteit.

Wat het concert zo bijzonder maakte was het feit dat alles in harmonie ging. De mooie dynamiek van Eik en Linde matchte, samen met het kistorgel, perfect met de solisten en het koor, iets wat met modern instrumentarium moeilijk te doen zou zijn geweest. Dit, gekoppeld aan een ontspannen, maar zeer duidelijk dirigerende Paul Mirck leverde mooie homogeniteit op. 

Paul heeft met veel geduld en aandacht voor details een geheel eigen stempel gedrukt op het musiceren, meer dan zijn voorgangers. Hij heeft maar liefst 28 jaar het koor geleid. Samen met ongeveer vijftien gastzangers leidde hij het GNK naar de hoogvlakten van de koorzang. Alles was zuiver en ritmisch. Vooral het virtuoze All we like sheep have gone astray en het slotkoor waren imposant.

Over het ontstaan van het koor stonden enkele onjuistheden in het programmaboekje. Het koor komt helemaal niet voort uit de Nicolaaskerk, maar werd in september 1962 opgericht, als concertkoor, door een aantal muziekminnende Baarnaars die vonden dat de muzikale atmosfeer in Baarn rijp was voor een nieuw koor. 

VIVA LA MUSICA Als dirigent werd aangetrokken Kees de Wijs, die tot dat moment een onbekende was in Baarn. Het koor heette toen Viva la musica. Toen Kees in december 1964 benoemd werd aan de Nicolaaskerk, heeft het nog tot 1967 geduurd totdat Viva la musica en Cantate Domino fuseerden. Vanaf dat moment koos men voor de ietwat onhandige naam Groot Nicolaaskoor, dit ter onderscheiding van het kerkkoor. Deze situatie heeft geduurd tot 1991.

HET ZIJ ZO Een koor is een levend organisme van allemaal verschillende mensen, waar iedereen een plek vindt. Als er dan gezongen gaat worden staan opeens alle neuzen dezelfde kant op. Toch hebben al deze mensen nog iets anders gemeenschappelijk, namelijk de leeftijd. Dit gecombineerd met het teruglopen van het ledental tijdens de coronasituatie en het vertrek van Paul heeft ertoe geleid dat het koor zichzelf opheft. Het zij zo.

De herinneringen aan het koor zullen nog lang blijven voortbestaan, niet in de laatste plaats door de eclatante apotheose waarmee het koor deze 60 jaar heeft afgesloten.

door Willem Vonk