Baarnaar Erkan Çelikkaya volgt aardbevingsramp op de voet

BAARN ,,Van mijn familie is gelukkig niemand direct getroffen, maar toen ik gisteravond in bed stapte, moest ik wel denken aan de slachtoffers die in de vrieskou onder het puin liggen.” Baarnaar Erkan Çelikkaya is begaan met de slachtoffers van de aardbeving in Turkije, het land waar zijn ouders vandaan komen, en Syrië.

,,Hoewel ik thuis geen Turkse tv heb, volg ik wel alles via internet”, vertelt de ondernemer. In de nacht van zondag op maandag werd Zuidoost Turkije, in de buurt van de stad Kahramanmaras, getroffen door een aardbeving met een kracht van 7.8, waarna nog naschokken volgden, waaronder een van 7.5. Inmiddels zijn ruim 8.000 doden geborgen. De verwachting is dat het dodental de komende tijd nog verder zal oplopen. Het slechte weer in het rampgebied bemoeilijkt het werk van de reddingswerkers.

,,Mijn schoonouders wonen ongeveer 250 kilometer bij het rampgebied vandaan in een appartementencomplex. Dat gebouw ging een meter heen en weer. En zelfs in Ankara, 650 kilometer verderop, werden de schokken gevoeld”, legt Erkan Çelikkaya uit. De familie van Çelikkaya komt uit Centraal Turkije. ,,De aardbeving vond plaats om ongeveer half vijf, toen iedereen lag te slapen in dichtbevolkt gebied. Tien steden zijn getroffen en ongeveer zevenduizend gebouwen zijn ingestort. Gezien het aantal ingestorte gebouwen, zal het dodenaantal ongetwijfeld nog toenemen. Volgens de Turkse regering zijn ruim dertien miljoen mensen direct getroffen. De mensen daar hebben het moeilijk. Ze mogen vanwege instortingsgevaar veel gebouwen niet in en worden opgevangen in sporthallen. Maar veel mensen blijven ook bij ingestorte gebouwen, hopend op een levensteken van hun familieleden en vrienden. Het is daar winter met zeer slechte weersomstandigheden en nachtvorst. Door de beving is er geen gas, elektra en schoon drinkwater omdat leidingen zijn beschadigd. En door druk autoverkeer en verwoeste wegen zijn het gebied moeilijk te bereiken. Ik zag beelden van snelwegen die vijftien meter naar beneden zijn gestort. Ook landingsbanen van vliegvelden zijn aangetast. Desondanks zijn de hulpdiensten heel actief aanwezig, maar het is onmogelijk bij ieder gebouw een hulpverleningsteam te krijgen. Gelukkig is er ook veel hulp uit het buitenland. Naarmate de tijd vordert wordt de hoop op het vinden van overlevenden kleiner, maar ik lees nog continue berichten van mensen die levend onder het puin vandaan worden gehaald.”

Hoewel Erkan Çelikkaya zelf geen direct getroffen familieleden of vrienden in het gebied heeft, leeft hij wel mee met een vriend uit Baarn. ,,Zijn oom en tante liggen onder het puin. Hun kinderen wachten al veertig uur op hulpdiensten met het juiste materieel. Hij wil proberen daar naartoe te gaan. En van mijn schoonzusje zijn familieleden overleden. Het is een hele trieste gebeurtenis.”

REKENINGNUMMER Hulpacties zijn snel van start gegaan. Zo hebben de gezamenlijk hulporganisaties Giro 555 opengesteld en de grote islamitische organisatie Diyanet heeft zelf een rekeningnummer geopend voor deze ramp. ,,Ik zit niet continue aan het scherm gekluisterd, ik moet ook werken. Maar zie wel veel berichten langskomen. Van Turkse media, maar ook van vrienden en familie. Het houdt me wel bezig. Ik vind het hartverwarmend dat mensen mij vragen hoe het gaat en of ik familie heb in het getroffen gebied. Hartverwarmend is het ook dat er zoveel hulpacties zijn gestart. Want, nogmaals, als je zelf in je warme, veilige bed stapt, slaap je zelf ook niet goed als je weet dat elders zoveel mensen nog onder het puin liggen of waken bij de puinhopen in de hoop nog verwanten levend terug te vinden.”

door Christine Schut