Wereldburger Bea Ypma-Bos viert honderdste verjaardag

BOSCH EN DUIN/BAARN Mevrouw Bea Ypma-Bos, voormalig inwoonsters van Baarn, is zaterdag 14 september 100 jaar geworden. De dag voor haar verjaardag kreeg ze bezoek van burgemeester Langenacker. Mevrouw Bos is een echte wereldburger. Ze woont pas sinds kort in de gemeente Zeist, in een appartement van Martha Flora in Bosch en Duin. Ze heeft zolang in het buitenland gewoond, dat Nederlands eigenlijk niet meer haar eerste taal is.  

Iebe Ypma, de oudste zoon van mevrouw Ypma-Bos, vertelde haar levensverhaal, want dat gaat mevrouw zelf op haar leeftijd niet meer zo makkelijk af. 

,,Mijn moeder is in Shanghai geboren, als tweede kind van Willem Bos en Magdalena Pleijsier. Haar vader was koopman in kurk, en zou later directeur worden van de firma Lindner, de oudste kurkfirma van Nederland. 

In 1937 brak de Tweede Chinees-Japanse oorlog uit, en in augustus van dat jaar vielen de Japanners Shanghai binnen. Mijn moeder moest met haar moeder hals over kop vluchten. Ze had toen al een tweede broer. Met zijn vieren reisden ze met de trein door Siberië naar Berlijn en van daar naar Nederland. Haar vader, mijn opa, reisde ze met de boot achterna. Ze gingen in Baarn wonen, waar ze nog een broertje kreeg. Ook de oorlogsjaren brachten ze door in Baarn.’’

BAARNSCH LYCEUM

,,Mijn moeder heeft heerlijke herinneringen aan de jaren in Baarn met haar drie broers. Ze ging naar het Baarnsch Lyceum, speelde hockey en deed aan roeien. Haar vader werd gemeenteraadslid en was actief in het verzet. Na de oorlog werd hij aangesteld als burgemeester. Ook mijn moeder en haar broers hielpen in die oorlogsjaren mee met het verzet; ze waren actief als koerier. Haar vriendinnen zeiden later dat dat verklaarde waarom ze zo snel was op de fiets!’’

VAN JAKARTA NAAR KOBE

,,Mijn moeder ging na de oorlog werken bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, Ze werd uitgezonden naar Jakarta waar ze mijn vader Johannes Ypma ontmoette. Hij werkte ook voor Buitenlandse zaken. Ze trouwden in Jakarta. Dat betekende het einde van de diplomatieke carrière van mijn moeder, want getrouwde vrouwen mochten in die tijd niet in overheidsdienst zijn. 

Na hun trouwen werd mijn vader overgeplaatst naar Kobe, in Japan, dat toen nog door het Amerikaanse leger bezet werd gehouden. In Japan werden haar oudste drie zonen Iebe, Auke en Tjalling geboren. Ze kwamen ter wereld in een Amerikaans legerziekenhuis in Tokyo, waar ook militairen behandeld werden die gewond waren geraakt in de oorlog in Korea.’’

Na vijf jaar werd vader overgeplaatst, en het gezin verhuisde naar Hamburg, waar haar jongste zoon Biense geboren werd. Weer vijf jaar later volgde een nieuwe overplaatsing, dit keer naar Zuid-Afrika. Het gezin van mijn ouders kwam terecht in Pretoria. In dat land zijn mijn ouders blijven wonen, ook na de pensionering van mijn vader. Toen vonden zij een woning aan de kust, dichtbij Kaapstad. In 1987 werd mijn moeder weduwe. Pas jaren later keerde ze terug naar Nederland en ging weer in Baarn wonen. Eerst zelfstandig, daarna in een woonzorgresidentie in Baarn, en nu woont ze in hier in Bosch en Duin, bij Martha Flora.’’

De vier zoons van mevrouw Ypma zijn net zulke wereldburgers als zij: zoon Auke woont in Zuid-Afrika, Tjalling in in Amerika en Iebe en Biense wonen allebei in Engeland. Haar oudste broers zijn al eerder overleden, en in augustus van dit jaar raakte ze ook haar jongste broer Auke kwijt. Ook hij woonde niet in de buurt: hij overleed in zijn woonplaats Lissabon.