Anne Sluijs (GroenLinks) neemt afscheid van de raad: ‘Wil weer ruimte in mijn hoofd’

BAARN Na één raadsperiode van vier jaar stopt Anne Sluijs (31), raadslid voor GroenLinks in Baarn. Niet uit teleurstelling over de lokale politiek, benadrukt ze, maar vanwege een steeds zwaardere combinatie met haar werk. „Ik doe dingen niet half. En juist daarom kies ik er nu voor om te stoppen.”

Eugene Leenders

Ze kwam in 2022 met 572 voorkeursstemmen in de raad en was een van de meest veelbelovende jonge raadsleden. Woensdag is de laatste vergadering van Anne Sluijs. Met haar stoppen ook de twee andere raadsleden van GroenLinks: fractievoorzitter Jeroen Bosman en raadslid en nestor van de raad, Wim Genuit.

Anne Sluijs: „Iedereen heeft zijn eigen reden. Voor Jeroen en Wim speelde vooral dat zij dit al heel lang doen en nu ruimte willen voor andere dingen. Voor mij is het vooral mijn werk. Dat is de afgelopen jaren enorm veranderd. Aan het begin van deze raadsperiode werkte ik drie dagen per week bij het Expertisecentrum Literair Vertalen. Dat was goed te combineren.” 

,,In 2023 werd ik directeur van de Internationale Vereniging voor Neerlandistiek, een internationale belangenvereniging voor docenten Nederlands in zo’n veertig landen. Regelmatig ben ik in het buitenland, en dan ’s avonds nog raadsvergaderingen: je hoofd staat eigenlijk altijd aan.”

De afgelopen jaren probeerde ze dat te combineren door de werkweek heel strak in te delen. „Woensdag was echt ‘politiek-dag’, maar na een intensieve werkdag weer door naar de raad. Ik merkte dat ik geen moment meer had om mijn hoofd leeg te maken. Ik zie het eerlijk gezegd niet zitten om nog vier jaar zo door te gaan.”

Toch is stoppen niet vanzelfsprekend voor iemand die net is begonnen

„Dat voelt ook dubbel. Je bent net ingewerkt en denkt dan: nu kan ik echt meters maken. Maar binnen de fractie hebben we bewust ingezet op het betrekken van meer mensen. Onze steunfractie draait al langere tijd mee, en ook de top van de kandidatenlijst is goed voorbereid. Het mag niet van één persoon afhangen.”

Wat was uw belangrijkste drijfveer om actief te worden bij GroenLinks?

„Ik heb altijd al GroenLinks gestemd. Voor mij draait het om het verkleinen van ongelijkheid: tussen jong en oud, tussen mensen met kansen en zonder. Toen ik in Baarn kwam wonen, meldde ik me aan bij de lokale afdeling. Ik begon met communicatie, zoals de website, nieuwsbrieven en social media, en zo rolde ik vanzelf de fractie in.”

U kwam met voorkeurstemmen in de raad’. 

„Ik stond als hoogste vrouw op de lijst en heb in de campagne vooral ingezet op het jongerenperspectief en op inclusie. Dat sprak mensen blijkbaar aan.”

Hoe heeft u het raadswerk ervaren?

„Ik vond het eerlijk gezegd geweldig. Je leert hoe het politieke spel werkt, maar ook hoe de gemeente achter de schermen functioneert. En je komt op plekken waar je anders nooit komt. Het is verslavend interessant.”

Lokale politiek wordt vaak als keurig en voorzichtig gezien. Klopt dat beeld?

„Ik heb het juist als heel sociaal ervaren. Je ziet elkaar veel, ook buiten de raadszaal: in werkgroepen, op heidagen. Je kunt het inhoudelijk totaal oneens zijn, maar persoonlijk toch goed met elkaar omgaan. En dat is nodig. Dit zijn de mensen met wie je vier jaar moet samenwerken.”

Waar lag uw inhoudelijke accent?

„Toegankelijkheid in de breedste zin. Niet alleen taal – begrijpelijke stukken, heldere communicatie – maar ook fysieke toegankelijkheid: smalle stoepen, drempels en gebouwen die lastig bereikbaar zijn voor mensen met een rolstoel of kinderwagen. Ik heb me er hard voor gemaakt dat toegankelijkheid standaard wordt meegenomen bij nieuwe projecten. Daarnaast jongerenbeleid. Er is nu voor het eerst echt specifiek jeugdbeleid in Baarn. Dat was er eerder niet.”

U raakte ook landelijk in de publiciteit na de zogenoemde vlaggenmotie die werd opgeblazen op sociale media.

„Dat was heftig. In de raad gebeurde eigenlijk weinig bijzonders, maar landelijk werd het ineens een rel. Dan wordt er één zin uitgelicht en losgetrokken van de context. Mensen googelen je naam en hebben meteen een beeld. Dat vond ik niet prettig.”

Heeft dat u voorzichtiger gemaakt?

„Nee, inhoudelijk niet. Ik denk altijd goed na over mijn formulering. Maar het heeft me wel laten zien hoe snel iets kan ontsporen als het eenmaal zijn eigen leven gaat leiden.”

Wat maakt u het meest trots als u terugkijkt?

„Dat er nu meer aandacht is voor toegankelijkheid en jongeren, maar ook voor het werk achter de schermen. Ik zat in de werkgroep raadscommunicatie. We hebben echt gekeken: hoe kunnen we inwoners beter informeren en betrekken? Bijvoorbeeld met de ‘Gast van de Raad’, waarbij inwoners worden uitgenodigd om een avond mee te kijken.” 

,,Ik ben ook trots dat ik mensen heb weten te motiveren om actief te worden, vooral jonge mensen. In de nieuwe top van de lijst zitten meerdere dertigers. Iemand zei laatst tegen mij: dankzij jou zag ik dat je als jonge vrouw ook gewoon de politiek in kunt.”