(Bezige) bijen in de Baarnse oudheidkamer over koninginnen, darren en werksters

BAARN ,,Weet je dat de bijenkoningin tijdens de vlucht, als ze zestig tot zeventig kilometer per uur vliegt, wordt bevrucht door darren? Hun geslachtsdeel breekt dan af en zij sterven.” Wie denkt dat de insectenwereld saai is, leert in de oudheidkamer van de Historische Kring Baerne (HKB) dat dat niet zo is.

Christine Schut

Woensdagmiddag. De oudheidkamer lijkt wel een bijenkorf, er is veel bedrijvigheid. De expositie over ‘100 jaar bijenhouders in Baarn’ is te bezichtigen, daar zijn enkele bezoekers op afgekomen. Daarnaast is Ton van den Oudenalder bezig de nieuwe expositie over de Pauluskerk in te richten die 1 maart wordt geopend en verschillende vrijwilligers zijn bezig met het behoud en het rubriceren van de historie van Baarn. Zelfs HKB-voorzitter Petra Spigt loopt rond. Terwijl naast de oudheidkamer de verbouwing van de bibliotheek in volle gang is.

LEVENSLICHT

Dick van Markus en Geurt Wegerif zijn aanwezig om de bezoekers van de bijententoonstelling te woord te staan. ,,We hebben avonden lang het archief van de bijenhoudersvereniging doorgespit. Ik ben er achter gekomen dat mijn opa bij de oprichting betrokken was.” Uit een vitrine vist Wegerif een handgeschreven document uit 1925, daarop wordt de naam van zijn opa, J. v.d. Pol, genoemd. ,,En hier kun je lezen dat het gemeentebestuur al in 1925 rekening hield met bijen bij de keuze van beplanting in de openbare ruimte. Dit document hebben we aan de wethouder laten zien.” Op 11 februari 1925 zag de Baarnse bijenhoudersvereniging het levenslicht.

TWEEDE WERELDOORLOG

Wegerif is trots dat Baarn als zelfstandige vereniging is blijven bestaan. ,,De eerste vijftig jaar hadden we tussen de dertig en veertig leden, tegenwoordig 22. Veel kleine verenigingen zijn gefuseerd, wij niet. Vooral omdat we onze eigen bijenvelden hebben. Ook de samenwerking met De Groene Inval is hierbij belangrijk. In de Tweede Wereldoorlog ging ons ledenaantal trouwens omhoog. Niet dat alle leden bijen hielden, maar bijenhouders kregen toen tabak en suiker van de bezetter.” Door de komst van de varroamijt in 1983, die hele bijenvolken vermoordde, zijn veel oudere imkers verstopt.

Eén van de geïnteresseerde bezoekers, is beheerder Hans Knotters van het Cantonspark. ,,We krijgen binnenkort in het Cantonspark twee insectenhotels, één van de bijenhouders en één van onze eigen vrijwilligers. Daarom wil ik wel meer weten van bijen.” Hij komt niet voor niets. Dick van Markus en Geurt Wegerif voorzien hem van heel veel informatie. 

NOODZAAK

Na uitleg over de bevruchting van de koningin in vlucht door de darren, vervolgt Van Markus zijn verhaal. Aan de hand van een poster legt hij uit hoe het eraan toegaat in een bijenkast. ,,Een koningin wordt per dag tien tot twaalf keer bevrucht, hierdoor kan ze vervolgens vijf jaar lang productief zijn als koningin. Per dag legt ze tussen de 1.800 en 2.000 eitjes. Afhankelijk van de noodzaak voor haar volk, bevrucht ze eitjes waaruit werksters worden geboren. Dan worden de darren, de mannetjes, verjaagd, dit wordt de darrenslacht genoemd. Zij sterven ‘s nachts van kou en ellende”, klinkt het met gevoel voor drama.

De expositie, aan de Hoofdstraat 1 in Baarn, is nog te zien op woensdag 19 februari van 14.00 tot 16.00 uur en zaterdag 22 februari van 11.00 tot 13.00 uur.