Monique Hazebroek-Vos werd al nationaal kampioen

BAARN Deze zomer laten we de lezers van de Baarnsche Courant kennismaken met de bijzondere hobby’s van Baarnaars. Ter lering en vermaak zoals ze zeggen, of ter inspiratie voor de warme, vrije zomerdagen. Deze week een aflevering met Monique Hazebroek-Vos die aan jachthoornblazen doet.

door Jurre Jochemsen

Ze werd al twee keer Nederlands kampioen individueel, eindigde dit jaar als derde met het team en geniet als altijd met volle teugen. Monique Hazebroek-Vos uit Baarn (48) heeft een bijzondere passie, het jachthoornblazen. In gesprek met een even innemende als enthousiaste vrouw uit Baarn. ,,Plezier in het blazen is de basis van alles, maar de nationale titel smaakte al snel naar meer.”

Aan het einde van de jachtdag, wanneer het geschoten wild op het tableau wordt gelegd, spreken jagers en drijvers in stilte hun bewondering uit voor de natuur en aan al wat zij ons schenkt. Het tableau is vaak een stukje grasland, waar het wild netjes naast elkaar wordt gelegd in de hiërarchische volgorde van de natuur. Voordat de jachtmeester het wild uitdeelt, is er een moment van stilte en eerbetoon. Een eeuwenoude traditie vindt dan plaats; het jachthoornblazen. De klanken van de jachthoorn geven een laatste groet aan het wild en de natuur. Zo staat het kort en bondig omschreven op de webpagina van de jachthoornblazers, jhbg-eemland.nl. Maar wat maakt het voor haar zelf zo mooi? ,,Muziek in zijn algemeenheid verbindt mensen en ik vind het jachthoornblazen net even wat anders dan anders en beleef daar heel veel plezier aan. Dat is zeker family-business, zoals ik het noem. Mijn vader is voorzitter van Jachthoornblaasgroep Eemland in Soest bijvoorbeeld, mijn moeder doet eraan mee en zelfs mijn kinderen Frank en Rebecca zitten in het wereldje, maar dan als jagers op wild. Verder doet mijn man Dennis ook aan jagen. Kinderen hebben de passie jagen van vader Dennis en beide opa’s.” 

Trots

Aangeschoven in de tuin van haar sfeervolle huis vertelt de tweevoudig Nederlands kampioen honderduit over haar passie. Ze is trots op haar prestaties maar dat is niet per se de drijfveer, zo legt ze uit. ,,Natuurlijk was het enorm leuk om in 2017 in Gendringen en twee jaar laten in Strijen Nederlands kampioen individueel te worden. Maar als ik er geen lol aan zou beleven, zou ik dat succes nooit hebben kunnen vieren. Daarom is plezier in het blazen de basis van alles. Het NK - waar ieder lid van elke club zich voor kan inschrijven - is een soort afvalrace. De beste blijft over en daarbij kijkt de jury naar zuiverheid van de toon tijdens het blazen, op de parforce met zeven noten en op de fürst pless, met vijf noten. Op beide is er een verplicht nummer en een vrij nummer. Belangrijkste tijdens de wedstrijd - en bij het blazen in zijn algemeenheid - is ontspanning vinden in de lippen. Er is bij alle NK’s een ochtendsessie en een middagsessie. Prachtig dat ik twee keer de titel mocht behalen.” 

Duitsland

Met haar club Eemland is Hazebroek-Vos ook in diverse buitenlanden geweest, zoals onder meer Duitsland. ,,Maar een EK in 2006 in Tsjechië kan ik helemaal goed herinneren. We haalden de beste vijf op dat toernooi, we hadden goud aan punten zoals we dat noemen, maar qua puntenaantal zelf kwamen we net tekort. Lijkt me heel mooi om nog eens aan zo’n EK deel te nemen.” De Baarnse - opgegroeid in Soest - doet al 33 jaar aan jachthoornblazen. Hoe is die passie ooit ontstaan? ,,Vooral door mijn vader die vroeger fanatiek jager was. Ik was zes toen ik voor het eerst meeging. In 1990 werd ik lid van Eemland. En het mooie was dat mijn vader de oprichter was van de club. Ja ik zei al dat het family-business was, haha.” De club heeft momenteel veertien leden, vader Jan is nog altijd betrokken in zijn rol als voorzitter. ,,Het zou wel mooi zijn als het aantal leden gaat groeien. Misschien dat het NK dat we in mei hebben gehouden, gaat helpen. Toen werden we derde met het team, een heel mooie prestatie ook. En het grappige is dat de organisator van het komende NK, de Overlopers uit Hoenderloo, dit jaar kampioen werd. Net als wij dat vier jaar geleden waren en het dit jaar dus organiseerden op het Gagelgat in Soest.” Hazebroek-Vos is overigens geen geboren ‘notenlezer’. ,,De muziekstukken speel ik dan ook niet zomaar even, ik heb zeker muzikale begeleiding nodig in de persoon van Adri Verlaan. Hij is ontzettend goed en is ook betrokken bij bijvoorbeeld ‘t Gilde in Soest.”

Meer oefenen

 ‘Vóór een NK is uiteraard meer oefenen geblazen een must in de aanloop naar het evenement. ,,Zeker, dan zoek ik de rust op van mijn tuin waar we nu zitten. Dat zouden mijn ouders bijvoorbeeld niet kunnen, want die wonen in een woonwijk waar ze met hun jachthoorn echt een demper nodig hebben om het prettig te houden voor de overige bewoners. Het geluid komt ook ver, kan ik je zeggen. Luister maar even…” 

Onder de indruk van de mooie tonen, breien we een eind aan het prettige gesprek in de bossen van Pijnenburg. Hoe ziet ze de toekomst? ,,Laat ik vooropstellen dat ik er plezier aan blijf beleven. Ik ben als 48-jarige de jongste van de club, maar als ik dan zie hoe ons 89-jarige oudste lid nog in het leven staat én actief is als blazer, is dat prachtig. Als ik die leeftijd in goede gezondheid mag halen én er nog net zoveel plezier in heb als nu, ga ik zolang mogelijk door!”

Heeft u ook een bijzondere hobby? Laat het ons weten via baarnschecourant@bdu.nl.