‘Het Baarnse sufferdje? Dat gaat niet meer op’

BAARN 130 jaar, zolang bestaat de Baarnsche Courant al. Op 1 april ging de 131ste jaargang in. En die verjaardag kan alleen gevierd worden dankzij trouwe lezers. Vandaag sluit de ‘Lang Leze de Baarnsche Courant’- serie af met Harry van Reenen.

Iris Hage

Harry en Rommy van Reenen stonden al eens in de Baarnsche Courant; negen jaar geleden werden zij geportretteerd vanwege het feit dat zij vijftig jaar in de Kennedylaan woonden. Volgend jaar wordt dit dus zestig jaar: even lang als zij abonnee zijn van de Baarnsche Courant.

,,Ik las de krant vroeger al bij mijn ouders en al ruim achtenvijftig jaar op mijn huidige stek”, zegt Harry. ,,En dat doen mijn vrouw en ik nog altijd met veel plezier. We zijn in 1964 getrouwd en woonden de eerste jaren van ons huwelijk bij mijn ouders op de Wassenaerlaan, waar ik opgegroeid ben. Ik kwam net uit dienst en er was in die tijd in Baarn niets aan huizen. Met een beetje geluk konden we in ’66 hier aan de Kennedylaan dit nieuwbouwhuis kopen, in het allereerste blokje dat werd opgeleverd. Een fijne plek, nog altijd, dus we gaan hier niet meer weg.”

MEDEOPRICHTER EN NAAMGEVER INSIDE ‘82

Harry heeft veertig jaar bij het RIVM gewerkt. Hij begon als instrumentmaker, het vak waarvoor hij was opgeleid, later werd hij ambtelijk secretaris. Zijn vrouw Rommy werkte in de verpleging, eerst in het oude ziekenhuis aan de Torenlaan, later in het nieuwe Maarschalksbos. Daarnaast was het stel zeer actief in het Baarnse vrijwilligersgilde. Zij vervulden taken bij de diaconie van de Paaskerk, de kerk waarvoor Rommy ook vandaag de dag nog taken vervult. Harry is verscheidene keren Sinterklaas geweest, vertelt hij zichtbaar nagenietend. 

En dan de sport: hij was medeoprichter van Inside ’82, de badmintonvereniging waarbij hij jarenlang speelde en waarvoor hij degene was die de naam heeft bedacht. Ook coachte hij jarenlang de volleybaljeugd bij BG&SV, het huidige Touché en vervulde hij bestuurlijke functies bij gymnastiekvereniging Vita 2000. Nu laat hij al deze zaken over aan jongeren. Maar er blijft genoeg over, zoals zijn hobby tuinieren, de filmavonden van de Speeldoos en elke donderdagavond het Soester mannenkoor, waar hij vijfentwintig jaar mee naar toe werd genomen door Cees van Capellen en nooit meer is weggegaan.

In die stukjes werd van alles op de hak genomen, kostelijk was dat.

’MOET NOG EEN FOTO INSTUREN’

Dan is er de Historische Kring, waarvan hij al jaren lid is. ,,Ik houd van de geschiedenis van Baarn”, klinkt het. ,,Alles over oud Baarn houd ik bij, ik heb dan ook een kast vol boeken over Baarn. Zelf heb ik natuurlijk ook zoveel herinneringen, ik ben als het ware vergroeid met Baarn. Vroeger kende je iedereen, dat was heel anders dan nu. Daarom vind ik in de Baarnsche Courant de stukjes over oud Baarn erg leuk. En de pagina’s met foto’s van oude klasgenoten. Ik heb zelf ook nog een zwart-wit foto uit 1948, toen ik op de Amaliaschool zat, die moet ik nog eens insturen. Juffrouw Dissel was er als jonge vrouw leerkracht, later was zij het hoofd van de school, die trouwens werd vernoemd naar de vroegere prinses Amalia. Ik ken nog verschillende namen van klasgenoten, zoals Frits Lettenmeyer en de jongen van Groenesteyn.

Over de krant gesproken: vroeger in de tijd van Bakker schreef meneer De Blois daar van die leuke stukjes in: ‘Praatjes rond de Brink’ heetten ze. Dat was in de jaren zestig en zeventig; de tijd dat garage Haring nog op de Brink zat. In die stukjes werd van alles wat er hier gebeurde op de hak genomen, volgens mij door een meneer Klapman en nog een ander persoon, kostelijk was dat.”

KNIPSELTJE VAN OPLEVERING HUIS IN ‘66

Vandaag de dag beleeft Harry nog altijd veel plezier aan de krant die, zegt hij, verbeterd is ten opzichte van het verleden. ,,Ja, we hadden het wel over het Baarnse sufferdje, maar dat gaat niet meer op”, klinkt het. ,,De krant is meer inhoudelijk geworden en ik vind twee keer per week ook beter, hoor. Soms was de woensdageditie echt een floddertje. Mijn vrouw en ik lezen hem graag, zij soms nog beter dan ik. Je blijft er door op de hoogte van wat er gebeurt in Baarn. Het gemeentenieuws, de overlijdensadvertenties, nee, we zouden hem niet willen missen. Als wij hem uit hebben, gaat hij naar de buurman en dan krijgen we hem weer terug. Dan kan ik er nog iets uitknippen, als ik wil. Weet je dat ik nog het knipseltje heb van toen ons huis werd opgeleverd in 1966? Daar stond de naam in van wie er kwam wonen, dat deden ze toen nog.”