24 uur vasten op het Griftland College

SOEST De leerlingenraad van ‘t Griftland College nam een aantal weken geleden het initiatief om een opgeschorte schooltraditie in ere te herstellen. Met ‘The Hunger Challenge’ onthouden de leerlingen zich 24 uur van voedsel. De opbrengst van de actie is voor Stichting Vluchteling.

Donderdagavond half tien. Zeven docenten en 105 leerlingen (in de leeftijd van 12 tot en met 18 jaar) gaan het zevende uur in van hun ‘hungerchallenge’. Buiten waait de wind om het huis, maar binnen de muren van het schoolgebouw heerst de warmte van een gemoedelijke en kameraadschappelijke sfeer. 

,,Dat komt omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten”, vertelt Maite van Alphen (18) van de leerlingenraad. Maite en mede-raadslid Bente van Oers (18) hebben het initiatief genomen om de hongeractie na een aantal jaren opnieuw op de evenementenkalender van ‘t Griftland te plaatsen. De leerlingenraad organiseert het programma rond een etmaal zonder eten.

O jee, nu begint mijn maag echt te borrelen. We moeten nog zeventien uur

POLONAISE

De solidariteit onder de vastende leerlingen is groot. Ze doden de tijd in de avonduren met allerlei activiteiten. Bente: ,,We hebben een pub-quiz gedaan, en zojuist hebben we anderhalf uur verstoppertje gespeeld. We gaan straks een film opzetten.” Dat de sfeer er goed inzit blijkt wel wanneer de honderd hongerige leerlingen na afloop van de pub-quiz spontaan een polonaise inzetten. Bente vertelt, met zichtbaar plezier, over de avonturen die zij met haar schoolgenoten beleeft. Maar haar spraakwaterval stokt en ze grijpt naar haar buik. ,,O jee, nu begint mijn maag echt te borrelen. We moeten nog zeventien uur. Maar dat gaat wel lukken hoor. Tot nu toe heeft niemand last van de honger. Ja alleen een maag die even knort.”

DOORBIJTEN

De vastende Griftlanders mogen uiteraard wel drinken. Het enige dat 24 uur lang voor de actievoerders op het menu staat is water en thee. Overleven op de smaken rooibos, earl grey, sterrenmunt of zoethout. Het is -figuurlijk- doorbijten. Bente: ,,Ik heb echt al zoveel thee op met heel veel suiker erin. Iedereen wil suiker en de voorraad daarvan is inmiddels op.”
René Froger zong in 1989 in zijn hit ‘Alles kan een mens gelukkig maken’ de volgende regels: ‘Geen idee, geen benul wat de smaak van honger is. Als ik geen zin heb om te koken, dan loop ik even naar de markt voor een moot gebakken vis’. Die woorden gingen een paar uur voor de start van de hungerchallenge gedeeltelijk op voor Maite: ,,Op donderdag is er markt en dan kopen we altijd wat lekkers. De challenge ging om half drie van start, dus ik heb mij om twaalf uur nog even volgestopt met een lekkere portie kibbeling met saus.”

We zijn bevoorrecht dat we kunnen eten wanneer we willen en dat we naar de markt kunnen gaan om wat lekkers te kopen

SPONSEREN

De ‘smaak van honger’ wordt deze avond nog niet ‘geproefd’ hoewel de maag van Bente opnieuw een knorrende serenade teweeg brengt zodra het onderwerp kibbeling ter sprake komt. ,,Ik heb vooraf niet veel gegeten”, verontschuldigt zij zich. ,,Waarom deze actie? We zijn bevoorrecht dat we kunnen eten wanneer we willen en dat we naar de markt kunnen gaan om wat lekkers te kopen. Tijdens deze 24 uur ondervinden we hoe het is om eten te missen, wat het gevoel van honger is. Voor deze challenge laten we ons sponsoren. Elke deelnemer moest tien euro doneren. Een aantal haalde meer op en is ook geld gaan inzamelen met auto’s wassen en zo. Inmiddels is er ruim 1300 euro opgehaald voor Stichting Vluchteling en de teller tikt nog door.”

SUIKERSPIEGEL

Maite: ,,Mocht er toch iemand niet goed worden dan is facilitair medewerker Henk er om te helpen. Hij is aanwezig als BHV’er en de enige die wel mag eten. In geval van nood, bijvoorbeeld bij een te lage suikerspiegel, hebben we Dextro in huis. Vanavond lukt het allemaal nog wel en zodra we slapen zijn we een paar uur verder. Maar morgenochtend is het lastiger, als we verse broodjes ruiken en de lessen moeten volgen met medeleerlingen die wel hebben gegeten. Om half drie stopt de challenge en dan gaan we pannenkoeken eten.”
Lisa Arts is begeleider van de leerlingenraad en ze spreekt met trots over de organisatoren: ,,Superleuk dat deze oude traditie weer gehouden wordt.” Ze knikt naar Maite en Bente: ,,We hadden ook weer wat behoefte aan wat leuks. Heel goed dat het van jullie zelf komt.”

SPELLETJES

Op vrijdagochtend wordt er nog steeds gevast, terwijl de leerlingen zich wel gereed moeten maken voor de lessen. Maite wrijft de slaap uit haar ogen. ,,We hebben gisterenavond tot laat nog spelletjes gespeeld en daarna zijn we gaan slapen. Als je eenmaal slaapt denk je niet meer aan eten en gaan die uren snel voorbij. Vanochtend is een leerling ziek naar huis gegaan, maar verder is iedereen er nog en niemand heeft nog gegeten.”

Een aantal uur later zit de challenge erop. Bente, Maite en al die anderen, onder wie rector Kees Versteeg, mogen eindelijk de magen vullen. Maite: ,,De pannenkoeken zijn erg lekker en na 24 uur vasten smaken ze nog lekkerder. Iedereen heeft er minstens drie genomen. Volgend jaar ben ik van deze school af. Maar ik verwacht dat de leerlingenraad de hungerchallenge sowieso voort gaat zetten. Ik heb, samen met al die anderen, echt 24 leuke uren gehad.”