Achter de schermen: Hond, honkbal en BaarnHuis

Elke dinsdagochtend houden de redactie en media-adviseur inloopspreekuur in Het Dorsthuys op de Brink. Vorige week zaten we te praten, toen ik door de Brinkstraat een hond zag komen aanlopen. Hij ging het terras op en stak vervolgens de weg over naar de Brink waar op dat moment de markt bezig was. We zagen niemand bij hem lopen. 

Mijn collega Barbara Illing en ik hebben zelf honden en zijn de Brink opgelopen om te kijken of we de hond in kwestie, een border collie, konden vinden. Hij stond te kijken bij de kraam met hondenvoer, maar omdat daar twee honden bij waren, ging hij naar de broodkraam. Daar kon ik hem pakken. Barbara heeft een riem geleend bij de hondenkraam. Vervolgens hebben we zijn foto op de Facebookpagina van de Baarnsche Courant gezet in de hoop dat zijn baasje zich zou melden. Daarna zijn we naar de dierenzaak in de Brinkstraat gelopen. 

De lokale winkelier kent zijn klanten, hij vertelde dat de hond in de straat om de hoek woonde. Gelukkig liep de hond rustig mee en ging zelf door de poort van een woning. Daar was niemand thuis. De overbuurvrouw herkende de hond. Daarom hebben we de hond in de tuin gelaten en de poort goed dichtgedaan. Een kliko onder de klink gezet, zodat hij die niet van binnenuit kon openen. De dolblije eigenaar meldde zich via Facebook. De poort was open blijven staan waardoor de hond, die Mazu bleek te heten, aan de wandel was gegaan. Eind goed al goed. 

Wat wel enigszins verbaasde was de reacties op Facebook onder de foto van de hond. Lezers die een mening vormen zonder te weten wat er aan de hand is. De hond was ‘gewoon’ ontsnapt, niet verwaarloosd of mishandeld en we hebben de oproep op Facebook gezet in de hoop zijn baasje snel te vinden. Vervolgens hebben we gemeld dat hond en baasje zijn herenigd. Niet meer en niet minder.

Verder afgelopen week leuke ontmoetingen. Zoals met kunstenares Esther Rozendal die zichzelf opnieuw aan het uitvinden is. Daarover leest u volgende week. En moeder en zoon Martha. Reegi (13) is een honkbaltalent (zie BC van afgelopen vrijdag) en zijn moeder geeft hem alle ruimte zijn honkbaldroom na te jagen. Zoonlief is naast honkballer ook puber en ziet daardoor niet altijd dat het niet vanzelfsprekend is dat hij vijf keer per week mag sporten en ook naar het buitenland mag voor zijn hobby. 

Wie ook niet alles zien en weten, zijn de nieuwe bewoners van het BaarnHuis. Door hun verstandelijke beperking is het voor hen een uitdaging een huishouden te voeren, mensen uit te kiezen die het goed met hen voorhebben en de tuin bij te houden. Waar zij geen enkele moeite mee hebben, is mensen te accepteren zoals ze zijn. Of je daar met groen haar binnenkomt, in een korte broek of onder de verfvlekken, het maakt hen niet uit. Ze gaan niet staren, maar complementeren je met je haarkleur als ze dat mooi vinden of vragen belangstellend hoe je aan die verfvlekken komt. De bewoners van het BaarnHuis kunnen hulp gebruiken bij het onderhoud van de tuin en kleine klussen. Wie hen daarbij wil helpen kan mailen naar stichtingbaarnhuis@gmail.com. U krijgt er veel voor terug.

Christine Schut

In de rubriek achter de schermen biedt de redactie van de Baarnsche Courant een inkijkje hoe de krant wordt gemaakt.