Concertkoor Baarn geeft ontroerend en gevarieerd herdenkingsconcert

BAARN De waardige dodenherdenking met de twee minuten stilte op het Stationsplein op 4 mei verdiende een mooie afsluiting. Die verschafte Concertkoor Baarn in de Paaskerk een uur later. Een gevarieerd programma met treurige, soms verstilde, maar toch hoopgevende muziek ontroerde een volle kerk.

Henk Meijer

Wat moet het heerlijk zijn om onder leiding van dirigent Anthony Scheffer te zingen. Hij houdt het tempo hoog, straalt concentratie uit, emotie en vervoering, hij heeft het koor aan een draadje met zijn duidelijke slagen, oogcontact en mimiek. Het koor volgde daarom meestal zeer precies. Een enkele keer was er wat weifeling, sommige stemmen leken nog een beetje wakker te moeten worden, maar het einde, het slotakkoord van een lied van Francis Poulenc, was krachtig en glaszuiver.

TEGEN GEWOONTE IN

Anthony Scheffer dirigeerde tegen zijn gewoonte met een stokje. Maar dat was omdat achter zijn rug Wybe Kooimans op het grote kerkorgel zijn aanslagen ook moest kunnen zien in het samenspel met het koor. 

De organist speelde ook solostukken, onder andere het overbekende ‘Adagio van Albinoni’, dat, zoals het programmaboekje vermeldde, helemaal niet door de vroege barokcomponist Albinoni is geschreven, maar door zijn biograaf in de tweede helft van de vorige eeuw. Het stuk, dat zwaar leunt op het Air van Bach, is toch onweerstaanbaar, zeker als de grote registers open gaan.

Het samenspel tussen het grote kerkorgel van Wybe Kooijmans en de vleugel van David de Best op de begane grond was verrassend en erg subtiel, bijvoorbeeld in delen van Rossini’s Petite Messe Solennelle. Uit die mis zong het koor een prachtig Christe als middendeel van het Kyrie, en een ontroerende dialoog met mezzosopraan Åsa Olsson in het Agnus Dei. Åsa Olsson luistert met haar prachtige volle stem menige opvoering van het Concertkoor op, en daar is iedereen blij mee.

IN EENVOUD MOEILIJK

In het vurige Dies Irae uit het Requiem van Bruckner namen de koorzangers alle solopartijen voor hun rekening. Dat was gewaagd, en voor sommige stemgroepen soms moeilijk, maar het hemels vuur bliksemde toch door de kerk. 

Daarna was het einde buitengemeen passend, met een a capella gezongen Requiem van Bruckner en het stemmige ‘Priex pour Paix’ van Poulenc – in zijn eenvoud juist verschrikkelijk moeilijk te zingen, maar het koor groeide.

HERKANSING

Wie het gemist heeft krijgt een herkansing. Concertkoor Baarn zingt op 17 mei om 20.00 uur in de Heilige Familiekerk in Soest het Requiem van Gabriel Fauré, samen met andere Franse liederen uit de late negentiende en vroege twintigste eeuw. Mooiere koormuziek is zelden geschreven. 

Kaartjes voor dit concert zijn verkrijgbaar op de site van het koor, www.concertkoorbaarn.nl.