Samen 80 jaar vrijheid vieren

Door: Marina Heij

Tijdens de Bevrijdingslunch in de Oranjerie van Paleis Soestdijk gingen ouderen, veteranen en jongeren met elkaar in gesprek over de waarde van vrijheid en vrede. De jongste gast was 12, de oudste 100 jaar oud. Een korte terugblik.

Meer dan honderd bewoners uit Baarn en Soest maakten dankbaar gebruik van de uitnodiging om samen tachtig jaar vrijheid te vieren. De zonnige Oranjerie van Paleis Soestdijk was dan ook tot de laatste stoel bezet. Gasten in een rolstoel moesten daarom behendig manoeuvreren tussen de rijen stoelen en tafels, die prachtig waren gedekt met vintage servies, oranje servetten en bloemen in bonte kleuren. “Wat ziet het er vorstelijk uit,” zegt een gast bij binnenkomst. De Oranje-soep, verrukkelijke mini-gebakjes en macarons afgewerkt met eetbare bloemen, moesten toen nog geserveerd worden.

Jong en oud

Een Bevrijdingslunch stond al langer op het wensenlijstje van het Comité 4 & 5 mei Baarn, vertelt voorzitter Marjolijn van Dijk (rood jasje, wit shirt, blauwe broek). “Vijf jaar geleden wilden we 75 jaar vrijheid groots vieren, maar corona gooide roet in het eten. Nu is het wel gelukt, mede dankzij de inzet en het netwerk van Rotary Club Baarn-Soest. Wij vinden het belangrijk dat jong en oud elkaar ontmoeten.”

Missie geslaagd

En zo te zien is die missie geslaagd. Meneer Mooijweer (bijna 89) diende eind jaren vijftig als tankwagenchauffeur in Nieuw-Guinea. Vandaag zit hij aan tafel met onder andere twee 13-jarigen. Ze hangen aan zijn lippen en bladeren door het fotoboek dat hij speciaal voor deze gelegenheid heeft meegenomen. “Ik heb helaas veel vrienden verloren. Geniet maar van het leven, jongens,” zegt hij op vaderlijke toon.

Mevrouw Van Kooten-Edie (83) zat als kind in een Jappenkamp. Vandaag is ze op zoek naar mensen met een soortgelijk verleden. Al snel vindt zij gespreksgenoten. “Toen wij terugkwamen in Nederland zeiden mensen tegen ons: ‘Bij jullie was het tenminste altijd warm. Wij hebben het hier zó koud gehad.’ En dat terwijl wij jarenlang twee keer per dag in de snikhete zon op appèl moesten staan,” vertelt mevrouw Van Kooten.

Spanningen

De sfeer in de Oranjerie is opperbest. Tafels worden spontaan aan elkaar geschoven, mensen schudden elkaar de hand en er klinkt een lied voor een jarige. “Dit is meer dan een maaltijd,” zegt de voorzitter van Rotary Club Baarn-Soest Petra Brugman in haar welkomstwoord. “Dit is ook een moment van herinnering en dankbaarheid.” Toch zijn er ook zorgen over de spanningen in de wereld. “Licht ontvlambaar,” noemt een deelnemer de mondiale situatie. “Beschaving zoals wij die kennen, is maar een dun laagje vernis,” zegt zijn tafelgenoot, een Soestenaar (67) die de oorlogsverschrikkingen in Kroatië van dichtbij meemaakte. “Daarom is dit zo’n waardevol initiatief: het draagt bij aan het besef dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.”