COLUMN
12 juni 2026 om 06:08Max en de grasaar
Wie Max kent, weet dat hij meestal sneller beweegt dan je ogen kunnen volgen. Vandaag houdt hij één oog dichtgeknepen en loopt hij opvallend voorzichtig de spreekkamer binnen. Zijn eigenaar maakt zich zichtbaar zorgen. ,,Sinds gisteren houdt hij zijn oog dicht”, vertelt ze. ,,Hij knijpt ermee, wrijft erlangs met zijn poot en er komt steeds meer vocht uit.”
Wanneer ik Max onderzoek, zie ik direct dat het rechteroog rood en geïrriteerd is. Tranen lopen over zijn wang en hij probeert het oog voortdurend dicht te houden. Oogproblemen zijn vaak pijnlijk en dat zie je ook aan zijn houding. ,,Dat ziet er niet prettig uit”, zeg ik terwijl ik voorzichtig het oog bekijk. Om te controleren of het hoornvlies beschadigd is, breng ik een druppel fluoresceïne aan. Deze kleurstof hecht zich aan beschadigde hoornvliescellen. Nadat ik de overtollige kleurstof heb uitgespoeld, schijn ik met blauw licht op het oog. Meteen licht een felgroene plek op. ,,Daar hebben we een beschadiging van het hoornvlies”, leg ik uit. ,,Er zit een beschadiging op het oppervlak van het oog.”
De eigenaar kijkt bezorgd. ,,Maar waardoor komt dat dan?”
,,Een beschadiging van het hoornvlies is vaak het gevolg van een onderliggende oorzaak. Daarom druppel ik eerst een lokale verdoving in het oog.” Binnen enkele seconden voelt Max zich duidelijk comfortabeler. Met een pincet onderzoek ik vervolgens zorgvuldig achter de oogleden. Ook het derde ooglid controleer ik nauwkeurig. Daar, diep verscholen in de binnenste ooghoek, zie ik iets zitten. ,,Daar hebben we de boosdoener. Een grasaar.”
Met een fijne pincet verwijder ik het scherpe stukje grasaar voorzichtig uit het oog. Zodra het eruit is, wordt duidelijk hoe de beschadiging van het hoornvlies is ontstaan. De grasaar heeft bij iedere knippering langs het hoornvlies geschuurd en zo de beschadiging veroorzaakt.
,,Dat kleine dingetje veroorzaakt al deze ellende?”, vraagt de eigenaar verbaasd.
,,Absoluut”, antwoord ik. ,,Grasaren zijn klein, maar kunnen grote problemen veroorzaken.”
De laatste jaren zien we ze steeds vaker. Door het moderne maaibeleid van veel gemeentes blijven bermen langer staan en krijgen grassen de kans om aren te vormen. Voor de biodiversiteit heeft dat voordelen, maar voor honden en katten levert het soms vervelende situaties op. Grasaren kunnen in ogen terechtkomen, maar ook in oren, tussen tenen en zelfs door de huid naar binnen migreren. Daar kunnen ze hardnekkige ontstekingen veroorzaken die soms alleen operatief opgelost kunnen worden. Het is daarom belangrijk om na elke uitlaatbeurt de hond niet alleen op teken, maar ook op grasaren te controleren.
Voor Max lijkt het gelukkig mee te vallen. Omdat het hoornvlies beschadigd is, krijgt hij oogzalf tegen infecties en een pijnstiller om het herstel comfortabeler te maken. Tien dagen later zie ik hem terug. Zijn oog staat weer volledig open en de roodheid is verdwenen. Bij een nieuwe fluoresceïnetest kleurt er niets meer aan. ,,Dus helemaal genezen?”, vraagt zijn eigenaar. Ik knik. ,,Volledig.”
Marcel de Kruijff is dierenarts in Baarn