COLUMN

5 juni 2026 om 06:15

Birdie en de ontstoken baarmoeder

Birdie, een vijf jaar oude poes, wordt op een dinsdagmorgen binnengebracht. Zodra haar eigenaar het reismandje opent, zie ik meteen dat er iets niet klopt. De nieuwsgierige blik die veel katten in een vreemde omgeving hebben, ontbreekt volledig. Birdie blijft stilliggen en kijkt me vermoeid aan. ,,Ze is al een week niet zichzelf”, vertelt haar eigenaar bezorgd. ,,Ze verstopt zich onder de bank en in de kast. En eten doet ze bijna niet meer.”

,,Drinkt ze nog wel?”, vraag ik. ,,Nauwelijks. Alleen zo'n liquidsnack gaat er nog in.”

Katten die zich ziek voelen, laten hun gewone voeding staan maar willen soms nog wel iets eten wat sterk ruikt en makkelijk weg te likken is. Bij het onderzoek valt direct op hoe sloom Birdie is. Ze reageert traag op haar omgeving. Haar temperatuur is licht verhoogd. Wanneer ik haar buik onderzoek, voel ik bovendien dat deze wat voller aanvoelt dan normaal. In eerste instantie lijkt het alsof ik een gevulde blaas voel. Maar hoe langer ik palpeer, hoe minder dat klopt. Een blaas voelt meestal glad en rond aan, als een waterballon. Wat ik bij Birdie voel, heeft een heel andere vorm.

,,Dit voelt niet als een blaas”, zeg ik. De structuur in haar buik voelt langwerpig en stevig, meer als een worst. ,,Is Birdie gesteriliseerd?”, vraag ik.

De eigenaar schudt haar hoofd. ,,Nee, daar zijn we eigenlijk nooit aan toe gekomen.”

Op dat moment beginnen de puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Een niet-gesteriliseerde poes die sloom is, slecht eet, veel plast en een afwijkende structuur in de buik heeft. Mijn vermoeden groeit snel.

,,Ik ben bang dat Birdie een baarmoederontsteking heeft."

De eigenaar kijkt geschrokken. ,,Is dat ernstig?”

Ik knik. ,,Dat kan heel ernstig zijn. De bacteriën in de baarmoeder produceren gifstoffen die via het bloed door het lichaam worden verspreid. Daardoor gaan dieren vaak veel drinken en plassen en voelen ze zich steeds zieker.”

Een echo bevestigt het vermoeden. De baarmoeder is sterk vergroot en gevuld met ontstekingsmateriaal. Een operatie is noodzakelijk. Diezelfde middag brengen we Birdie onder narcose. Zodra de buik geopend wordt, blijkt hoe ernstig de situatie is. De baarmoeder is enorm opgezet en op meerdere plaatsen extreem dun geworden. Er lekt zelfs al pus naar de buikholte. ,,Geen dag te vroeg”, zeg ik tegen de assistente.

Voorzichtig verwijderen we de ontstoken baarmoeder en spoelen de buikholte uitgebreid schoon. Daarna volgt een spannende periode van herstel. Gelukkig knapt Birdie sneller op dan verwacht. Al de volgende dag eet ze weer kleine beetjes. Bij de controle 10 dagen later herken ik haar bijna niet terug. Ze loopt nieuwsgierig door de spreekkamer en laat zich uitgebreid aaien. Soms schuilt het grootste gevaar niet in wat je ziet, maar in wat zich stilletjes in het lichaam afspeelt. Voor Birdie kwam de hulp gelukkig precies op tijd. Daardoor kan ze haar favoriete verstop plekken weer gebruiken voor ontspanning in plaats van omdat ze zich ziek voelt.

Marcel de Kruiff is dierenarts in Baarn