Column
21 mei 2026 om 17:15Pablo en de vreemde ademhaling
Pablo, een jonge kater van ruim een jaar oud, zit stil in zijn mandje terwijl zijn nieuwe eigenaar hem voorzichtig over zijn kop aait. ,,Hij ademt altijd zo snel”, zegt ze bezorgd. ,,Vanaf het moment dat hij hier kwam eigenlijk.”
Pablo heeft al een hele reis achter de rug. Hij werd vanuit Spanje naar Nederland gehaald, verbleef eerst in een opvanggezin en vond uiteindelijk een thuis bij deze mevrouw. Toch voelt er iets niet goed. ,,Hij speelt wel”, vertelt ze, ,,maar daarna is hij snel buiten adem. En zijn buik gaat de hele tijd enorm op en neer.”
Wanneer ik Pablo uit het mandje haal, valt het meteen op. Zijn ademhaling is veel te snel en in plaats van een borstademhaling vooral een buikademhaling. Zijn buikspieren werken hard mee bij iedere ademteug. Katten horen rustig en bijna onzichtbaar te ademen, maar bij Pablo is iedere ademhaling duidelijk zichtbaar.
Bij het luisteren naar zijn borstkas merk ik nog iets vreemds. Ik kan zijn hart nauwelijks horen. In plaats daarvan hoor ik op sommige plekken geluiden die meer passen bij darmen dan bij longen. Ik kijk zijn eigenaar aan. ,,Dit klopt niet.” Ze schrikt zichtbaar. ,,Wat denkt u dat het is?” ,,Ik vermoed dat er organen vanuit de buik in de borstkas terecht zijn gekomen”, leg ik uit. ,,Dat komt door een gescheurd middenrif. We noemen de aandoening hernia diafragmatica.” Het middenrif, het spierblad tussen borst- en buikholte, zorgt normaal voor een strikte scheiding tussen beide ruimtes. Wanneer daar een scheur in zit, kunnen organen zoals darmen of lever richting de borstholte verplaatsen. Daardoor krijgen de longen minder ruimte om uit te zetten. We maken direct röntgenfoto’s. Zodra de beelden verschijnen, wordt het vermoeden bevestigd. In de borstholte zijn duidelijk darmlissen zichtbaar. De normale contour van het middenrif ontbreekt grotendeels. ,,Daarom hoorde ik darmgeluiden in zijn borstkas”, zeg ik. De eigenaar kijkt geschrokken naar het scherm. ,,Maar hoe komt zoiets?”
,,Vaak ontstaat dit door een trauma”, leg ik uit. ,,Bijvoorbeeld een aanrijding of een harde val. Mogelijk is dat gebeurd voordat hij naar Nederland kwam. Soms is het aangeboren.” De enige oplossing is een operatie waarbij de organen teruggeplaatst worden en het middenrif wordt gesloten. Maar het is geen eenvoudige ingreep. ,,Dit is risicovol”, vertel ik eerlijk. ,,Vooral omdat hij al langere tijd benauwd is.” ,,En zonder operatie?” Ik schud mijn hoofd. ,,Dan blijft hij benauwd en zal het waarschijnlijk verslechteren.”
De operatie verloopt spannend, maar technisch goed. De verplaatste organen worden voorzichtig teruggebracht naar de buikholte en het middenrif wordt gesloten. Daarna volgt het belangrijkste deel: herstel.
De eerste dagen blijven spannend, maar langzaam knapt Pablo op. Zijn ademhaling wordt rustiger en zijn buik beweegt steeds minder overdreven mee. Bij de controle enkele weken later loopt hij nieuwsgierig door de spreekkamer. Geen snelle hijgende ademhaling meer, geen zichtbare benauwdheid.
Marcel de Kruijff is dierenarts in Baarn