
125 jaar Smederij Vervat
20 mei 2026 om 12:58Geurt Vervat schreef op 4-10-1979 het volgende:
In het jaar 1854 In het jaar 1854, om precies te zijn op 4 oktober, kwam de eerste Vervat naar de Loge Vuursche om een smidse te beginnen.
Zijn naam was Piet Vervat, die getrouwd was met Mietje de Bonneville. Uit dit huwelijk werden 7 kinderen geboren, waaronder 5 zoons, die allen smid werden. Teunis nam de zaak over trouwde en kreeg een zoon: Geurt - en deze nam ook de zaak weer over.
Uit het huwelijk dat Geurt gesloten had, werden een dochter en een zoon geboren. Deze zoon: Goossen werd natuurlijk ook smid. Goossen trouwde Heintje en er werden 2 dochters en één zoon geboren. Geurt was de naam van zijn enige zoon en is thans de eigenaar van de smederij, en hoopt dat zijn zoon Jan, de zaak later weer van hem over wil nemen, om de traditie voort te zetten. Dit is een kleine beschrijving, van allen die in de smederij hebben gezeten in de loop der jaren.
Het werk van vroeger Nu iets over het werk in de smederij van toen en nu. Van heel vroeger weet ik niet veel, maar het was toen altijd zwaar en hard werken. Het gereedschap moest zelf gemaakt worden maar ook werden er bijlen, schoppen, etcetera in de smederij gemaakt. Paarden beslaan was dagelijks werk. Hoepels leggen om houten wagenwielen gebeurde ook heel veel. Toen ik op de ambachtsschool was, kwam het hoepelleggen ook nog wel voor. Het gebeurde dan altijd op woensdagmiddag, want dan kon ik mooi aan de blaasbalg trekken om het vuur aan te houden. De ijzeren hoepel werd dan helemaal warm gemaakt was hij op temperatuur, (dat zag men aan de kleur van het ijzer), dan werd híj uit het vuur gehaald en om het houten wiel gelegd, en dan snel met water afgekoeld. Door deze snelle koeling krimpt het ijzer, en klemt hij om het hout vast, en wordt daarna met spijkers vastgezet.
Het 100 jarig bestaan Met het 100-jarig bestaan was het ‘s avonds nog feest op het dorp. Mijn vader kreeg van de gemeenschap een ventilator, deze kon dan de oude blaasbalg vervangen. Ook kwam er een muziekkorps uit Baarn.
Mijn vader heeft ook de lichtkronen die in het gemeentehuis hangen gemaakt. Het mooie handwerk, wat vroeger werd gemaakt, ziet men vandaag niet meer. Ze komen bij mij ook nog wel eens vragen voor het maken van een stukje smeedwerk, waaronder uithangbordjes, windwijzers, maar ze schrikken van de prijs Materiaal, dat valt wel mee, maar het arbeidsloon maakt het zo duur.
Een paard beslaan Een paard beslaan doe ik ook nog, niet zo veel als mijn vader vroeger deed. Ik besla de paarden alleen maar thuis, dus ik hoef niet de boer op. Tegenwoordig wordt er veel koud beslagen maar ik besla alleen warm. Bij koud beslag wordt meestal de hoef van het paard naar het ijzer gemaakt. Zo hoort het echter niet; men moet eerst de hoef afkappen, en goed afsnijden, en dan het ijzer naar de hoef maken. Door het ijzer warm te maken, komen ze ook veel vlakker onder de hoef. Vroeger kwamen er wel paarden om de paar weken, die de hele dag op de straat liepen, maar nu duurt het soms wel twee maanden, aldus Geurt Vervat.
Geurt is overleden op 27-09-2020.
