Column

13 mei 2026 om 10:31

Toby en de voorjaarsjeuk

Toby stormt normaal gesproken altijd vrolijk de spreekkamer binnen, maar vandaag is hij vooral bezig met krabben. Nog voordat hij goed en wel op de behandeltafel staat, schiet zijn achterpoot alweer richting zijn flank. Zijn eigenaar kijkt machteloos toe. ,,Elk voorjaar begint dit opnieuw”, zegt ze. ,,Zodra het mooier weer wordt, wordt Toby gek van de jeuk.”

Bij het onderzoek zie ik direct wat ze bedoelt. Zijn huid is rood en geïrriteerd, vooral rond zijn buik, oksels en poten. Op meerdere plekken zitten korstjes en kleine wondjes. Sommige plekken voelen warm aan en ruiken wat muf, een teken dat er inmiddels ook een huidinfectie meespeelt.

,,Hij blijft maar bijten en likken”, zegt zijn eigenaar. ,,Soms worden we er ’s nachts wakker van.” Ik knik. ,,Dit beeld past heel goed bij atopie.” ,,Een allergie toch?” ,,Precies. Bij honden met atopie reageert het afweersysteem overdreven op stoffen uit de omgeving, zoals bijvoorbeeld pollen of huisstofmijt.”

Vooral in het voorjaar zien we dit soort klachten vaak opvlammen. De pollenconcentratie stijgt en gevoelige honden reageren daarop met intense jeuk. Hoe meer Toby krabt en bijt, hoe meer de huid beschadigt. En beschadigde huid raakt gemakkelijk geïnfecteerd met bacteriën of gisten.

,,Dus die wondjes komen eigenlijk door de jeuk?”, vraagt ze. ,,Ja”, zeg ik. ,,De huid raakt in een vicieuze cirkel. Jeuk veroorzaakt beschadiging en vervolgens infectie. Infectie veroorzaakt weer extra jeuk.”

Omdat de huid er geïnfecteerd uitziet neem ik een kweek af. Onder de microscoop zijn grote hoeveelheden gisten en bacteriën te zien. Die overgroei geeft ook weer jeuk.

,,Vroeger hadden we voor dit soort klachten eigenlijk maar één krachtig middel: prednison. Dat werkt vaak goed tegen jeuk”, leg ik uit. ,,Maar het heeft ook behoorlijk wat bijwerkingen.” De eigenaar knikt direct. ,,Mijn vorige hond kreeg dat. Die dronk liters water.”

,,Dat klopt”, zeg ik. ,,Meer drinken en plassen zien we vaak. En bij langdurig gebruik kunnen zelfs aandoeningen zoals suikerziekte ontstaan.” Gelukkig zijn de mogelijkheden tegenwoordig veel beter. Ik vertel over moderne behandelingen voor atopie, zoals tabletten die de jeuk gericht remmen en injecties met monoclonale antilichamen. Die laatste werken heel specifiek op de stofjes die jeuk veroorzaken.

,,Dus geen zware prednison meer nodig?” ,,In veel gevallen niet”, antwoord ik. De eigenaar kiest voor de injectie. ,,Als hij maar rust krijgt”, zegt ze. Daarnaast krijgt Toby een shampoo mee waarmee we de oppervlakkige huidinfectie aanpakken.

Een paar dagen later belt ze enthousiast terug. ,,Het is echt ongelooflijk”, zegt ze. ,,Hij slaapt weer rustig en hij krabt bijna niet meer.” Bij de controle zie ik een totaal andere hond. De huid oogt rustiger en Toby ligt ontspannen op de vloer zonder constant aan zichzelf te zitten.

Atopie kunnen we niet genezen, maar wel beheersbaar maken. Voor Toby betekent dat vooral één ding: eindelijk weer rust.

Marcel de Kruijff is dierenarts in Baarn