De Zingende Jukebox 25 jaar
11 mei 2026 om 09:43Gezellig meezing-feest markeert zangjubileum
BAARN In een overvolle foyer van Theater de Speeldoos vierde De Zingende Jukebox zondagmiddag hun 25-jarig bestaan. Met muziek, slingers, bitterballen en drankjes maakte de zanggroep er een feestje van.
Ilse van der Stoep
De Zingende Jukebox viert het jubileum met vijf zangeressen, twee gitaren en een keyboard. Door de foyer verspreid liggen genoeg 'meebrulboekjes' om iedereen te kunnen laten meezingen. Dat het concert plaatsvindt in de foyer en niet op het podium in de grote zaal, is een bewuste keuze. Door lekker dicht op het publiek te staan, is er volop interactie tussen de zangeressen en het publiek. Toch is het, zo laat de zanggroep weten, wel even anders om vanuit 175 man publiek verzoeknummers op te halen dan vanuit 40 man op een verjaardag in een huiskamer.
OPGEWARMD Het programma gaat dan ook van start met nummers die door de Zingende Jukebox zelf zijn uitgekozen. Meezingen is uiteraard niet alleen toegestaan, maar zeer gewenst! Met nummers als 'Dust in the wind', 'Venus', 'Bye bye love' en 'Let it be' wordt het publiek opgewarmd. Bij fraaie meerstemmige samenzang lijkt het optreden heel even op een concert waarbij het publiek alleen luistert, maar zangeres Saskia gooit er vlak voor het refrein van 'Let it be' een meezingverzoek in met ,,En ALLEMAAL!"
OUD-LEDEN Twee oud-leden van de Zingende Jukebox, waaronder de bedenkster van het concept, maken hun opwachting voor de laatste paar nummers voor de pauze. Zij zijn het ook die na de pauze verzoekjes uit het publiek ophalen. Intussen vult de geur van versgebakken bitterballen de foyer en staat de biertap open. Kinderen, die eerst rustig bij een ouder op schoot zaten, beginnen de ruimte te verkennen en hopen op lekkers. Moeders die op deze Moederdag zijn meegenomen door hun dochters, pinken een traantje weg bij 'Que sera sera'.
MEEBRULLEN Waar de door de band gekozen liedjes voor de pauze vooral Engelstalig waren, gaat het bij de verzoekjes vooral om Nederlandstalig repertoire. Met 'Heb je even voor mij', 'Het kleine café aan de haven' en 'Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben' én de in het publiek uitgedeelde sambaballen zit de stemming er al snel in. Dan wordt ook duidelijk waarom de tekstboekjes 'meebrulboekjes' heten in plaats van van 'meezingboekjes'.
LOSSE STIJL Dat De Zingende Jukebox 25 jaar ervaring heeft, is te merken aan hun losse stijl, die alleen met veel optreden kan worden bereikt. Maar zeker ook met de soepelheid waarmee kleine foutjes, zoals het inzetten in een verkeerde toonsoort of een microfoon die te hard staat, worden opgelost. Een lach, een grap en door met de show. Niks aan de hand.
HOEKJE In een hoek van de foyer heeft de zanggroep een tafel ingericht met plakboeken en andere memorabilia van 25 jaar De Zingende Jukebox. Foto's van de zangeressen, nog glad van huid en zonder een grijs plukje, maar met hetzelfde enthousiasme als ze nu nog bezitten. Het lijkt erop dat De Zingende Jukebox nog wel 25 jaar doorgaat. En dat is goed nieuws voor iedereen die van meebrullen houdt!