Column
29 april 2026 om 14:56Max en de vastzittende hoest
Max staat wat gelaten in de spreekkamer, een groot contrast met de levendige hond die hij normaal is. Zijn eigenaar kijkt bezorgd. ,,Er zit iets vast in zijn keel”, zegt ze. ,,Hij blijft maar hoesten en kokhalzen. Het klinkt alsof er iets vast zit.”
Ze vertelt dat hij zelfs zijn brokken niet meer wil eten. ,,Gisteren heeft hij tijdens het hoesten zelfs zijn eten eruit gegooid.”
Tijdens het gesprek laat Max het zelf horen. Een droge, harde hoest die overgaat in kokhalzen. Het klinkt dramatisch en het is begrijpelijk dat het lijkt alsof er iets vastzit.
Bij het lichamelijk onderzoek valt op dat Max sloom is. Zijn temperatuur is 38,5 graden Celsius, dus koorts heeft hij niet. Wanneer ik voorzichtig op zijn luchtpijp druk, reageert hij direct met een hoestbui. Achter in zijn keel zie ik dat het slijmvlies rood en geïrriteerd is. ,,Ik snap dat het lijkt alsof er iets in zijn keel vast zit, maar de duidelijk gevoelige luchtpijp is typisch een symptoom passende bij kennelhoest.”
,,Maar hij is helemaal niet in een kennel geweest”, reageert zijn eigenaar direct. Ik glimlach. ,,Dat hoor ik vaker. De naam is wat verwarrend. Kennelhoest is eigenlijk een infectie van de luchtwegen die honden overal kunnen oplopen waar ze andere honden ontmoeten.”
Ik leg uit wat er gebeurt. ,,Het is meestal een combinatie van virussen en bacteriën die de bovenste luchtwegen irriteren. Daardoor ontstaat die typische droge hoest.”
We bespreken de behandeling. In de meeste gevallen moet het lichaam de infectie zelf opruimen. ,,Uitzieken is het belangrijkste”, leg ik uit. ,,Maar we kunnen hem wel ondersteunen.”
Max krijgt een pijnstiller om de irritatie te verminderen. Daarnaast adviseer ik rust. Geen wilde spelletjes of lange wandelingen, zodat de luchtwegen kunnen herstellen. Ook raad ik aan om tijdelijk zachte voeding te geven, omdat slikken minder pijnlijk is dan bij harde brokken.
,,En die halsband?” vraagt zijn eigenaar. ,,Die zou ik even vervangen door een borsttuig”, zeg ik. ,,Zo voorkom je extra druk op de luchtpijp.” Ik leg uit dat antibiotica niet altijd nodig zijn. ,,Alleen als er aanwijzingen zijn voor verslechtering door bacteriële complicatie, zoals hoge koorts en/of longontsteking zetten we die in.”
Ze knikt. ,,Dus even aankijken?” ,,Precies”, zeg ik. ,,Maar wel goed in de gaten houden.”
Tot slot bespreek ik preventie. ,,Er bestaat een vaccinatie tegen kennelhoest, vaak in de vorm van een neusdruppel. Die vermindert de kans op ziekte en maakt het verloop meestal milder. Het is verstandig preventief te vaccineren zodra Max weer beter is.” Een paar dagen later belt ze terug. ,,Het hoesten wordt al minder”, zegt ze opgelucht. ,,Hij eet weer en is weer wat vrolijker.”
Soms klinkt een probleem erger dan het is, maar voelt het voor de hond niet minder vervelend. Gelukkig herstelt kennelhoest meestal goed, al kan die hardnekkige hoest nog even blijven nagalmen.
Marcel de Kruijff is dierenarts in Baarn