Groeneveldprijs voor Dolf Jansen: ‘Mijn eerste oorkonde ooit’

26 januari 2025 om 09:00 Kunst

BAARN Het is donderdagmiddag vier uur als in Kasteel Groeneveld de laatste bezoekers een plaatsje vinden in de feestelijk ingerichte zaal op de tweede verdieping. Dan treedt cabaretier, schrijver, columnist Dolf Jansen binnen, met aan zijn arm zijn 98-jarige moeder. Het is de middag waarop Stichting Groeneveld de Groeneveldprijs uitreikt: een jaarlijkse huldiging voor een persoon of organisatie die zich bijzonder heeft ingezet voor het debat over natuur en landschap in Nederland. 

Iris Hage

Sinds 2000 reikt de Stichting deze prijs uit, waaraan een bedrag van 5000 euro is verbonden. Eerdere winnaars waren onder meer: Geert Mak, Louise Fresco, Ton Lemaire, de redactie van Trouw en Vroege Vogels en de Ambassade van de Noordzee en Esther Kokmeijer. Dit jaar is dit Dolf Jansen.

Voorzitter Wim van Gelderen opent de feestelijke bijeenkomst met een bevlogen pleidooi. Hét motief om Dolf Jansen deze prijs te overhandigen, aldus het juryrapport, is de toenemende rol van media en satire om een inhoudelijke bijdrage te leveren in een debat over de staat van natuur en landschap. Met een gezonde dosis bittere humor verheft Dolf Jansen wekelijks meermaals zijn stem om kenbaar te maken dat het beleid en het achterliggend wereldbeeld niet deugt: reden dat hij dit jaar is gekozen als prijswinnaar.

Dan is het tijd voor de prijsuitreiking. Aan bestuurslid Paul Roncken de eer om de in het passend groen geklede Dolf Jansen naar voren te roepen, zijn lofzang uit te spreken en hem de oorkonde uit te reiken.

Roncken roemt Jansen nogmaals als iemand die zich bijzonder inzet voor het debat over natuur en landschap in Nederland en dit al heel lang doet. ,,We reiken je de prijs uit voor je lef, je humor en je feitelijkheid in je columns. In dagblad Trouw, bij BNN Vara Vroege Vogels en bij de Nieuws BV; voor jouw stem in de Nederlandse en sociale media en tussen al je geïmproviseerde spitsvondigheden door”, aldus Roncken. Zo gaat hij nog even door tot hij afsluit met Dolf te bedanken voor zijn boodschap en missie die binnenkomt en hem hartelijk te feliciteren met de Groeneveldprijs, waarna hij hem de bijbehorende oorkonde uitreikt.

Dolf Jansen heeft nog maar net gezegd hoe blij hij is met de prijs en hoe ontroerd ook, aangezien het de eerste oorkonde is die hij ooit heeft gewonnen: de reden dat zijn moeder vandaag op de eerste rij zit, als Roncken hem nog een cadeau overhandigt. Een gedecoreerde schaal met daarop zijn totumdier: een otter. Dolf stapt verbaasd lachend achteruit, uitroepend: “Een otter, is dat mijn totumdier, hoezo?” Toch is hij blij, zeker als zijn partner Jitske Kramer ook wordt verrast met een schaal met totumdier: de ijsvogel. Samen bedanken zij de Stichting, waarna zij starten met hun presentatie.

Wat volgt is een anderhalf uur durende interactieve lezing, waarin antropologe Kramer haar boeiende kijk geeft op de ‘Tricky Tijden’ waarin wij leven, titel van het laatste boek dat zij schreef, aangevuld met humoristische interrupties door partner Jansen. Zij besluiten positief met de oproep in deze roerige tijden vooral verbinding te blijven zoeken, te blijven kijken, vragen te stellen en het gesprek aan te gaan.