PARKONDERHOUD Stichting Vrienden van het Cantonspark werkt normaal twee keer per maand met een groep vrijwilligers in het park. De vrijwilligers zorgen ervoor dat het park onderhouden wordt. Maar, vanwege het coronavirus werden de vrijwilligersdagen afgelast, omdat het tot 1 juni niet toegestaan was om met groepen samen te komen. Vanaf eind februari tot begin juni konden de vrijwilligers niet in het park werken.

VRIJWILLIGERSDAGEN Al een paar keer zijn vrijwilligers in kleine groepjes van drie aan het werk gegaan in het Cantonspark, maar afgelopen zaterdag werd er voor het eerst weer een vrijwilligersdag georganiseerd. ,,We zijn blij dat we weer kunnen beginnen", vertelt Greet de Lange, secretaris en rondleider van Stichting Vrienden van het Cantonspark. De vrijwilligers moesten zich van tevoren aanmelden en uiteindelijk waren er twaalf mensen aanwezig, die enthousiast de tuinhandschoenen aantrokken om weer aan de slag te gaan. De Lange vertelt dat niet alle vrijwilligers er waren: ,,Dat begrijp ik natuurlijk, voor sommigen is dit nog een brug te ver. Er zitten oudere mensen bij, die op hun gezondheid moeten letten en dit vrijwilligerswerk is heel vrijblijvend."

GENOEG WERK Er is genoeg te doen in het park: ,,De Japanse duizendknoop moet weer aangepakt worden en de borders en de rozen zitten vol met onkruid." Afgelopen zaterdag hebben de vrijwilligers zich vooral beziggehouden met het onkruid wieden bij de bloeiende roze en rode rozen. Greet de Lange vertelt dat de vrijwilligers enorm belangrijk zijn: ,,Het streven is dat het Cantonspark weer een mooie botanische tuin wordt en de vrijwilligers helpen daarbij." Hans Knotters, de beheerder van het Cantonspark, knikt instemmend: ,,We zijn heel blij met de vrijwilligers, ook omdat het de kosten voor de gemeente drukt."

MEER VRIJWILLIGERS De vrijwilligers gaan twee keer per maand aan de slag in het Cantonspark. Meer informatie over data en de tijden is te vinden op de website www.cantonspark.nl. ,,Nieuwe vrijwilligers zijn altijd welkom", aldus Greet de Lange.

door Suzanne Vink