Het meeste plezier beleefde ik midden tot eind jaren zeventig met Dick Naafs junior. Toen hebben we veel stappen gemaakt in de digitalisering, die toen nog in de kinderschoenen stond. Van lood naar digitaal zetten heeft lang geduurd, maar van digitaal naar beeldopmaak ging vrij snel." Barinees Louis Fetter is in 1961 als loopjongen begonnen bij Bakker Baarn. Na amper drie maanden werd hij leerling handzetter. Hij eindigde veertig jaar later als chef van de dtp-afdeling.

,,Ik wilde vroeger niet leren", steekt Louis Fetter de hand in eigen boezem. ,,Ik zat op de ulo. Toen ik vijftien was, was mijn vader het zat en moest ik van hem een baan gaan zoeken. Mijn vader werkte bij de post en hij wilde eigenlijk dat ik daar ook naartoe ging. Maar daarvoor moest je zestien zijn. Bij Bakker Baarn zochten ze een loopjongen, volgens mijn vader was dat handig zodat ik Baarn goed leerde kennen", blikt Louis Fetter terug.

In de beginjaren was Frits Bakker, zoon van naamgever Gerrit, directeur van de drukkerij. Na zijn overlijden in 1963 nam Dick Naafs senior de zaak over. ,,Toen ze een leerling handzetter zochten, ben ik dat gaan doen. Ik had allerlei taken, waaronder het drukken van visitekaartjes. De krant werd toen door andere mensen gedaan. Ik kon niet veel kwaad doen bij Bakker", lacht Fetter. ,,De crematie van Bakker was de eerste die ik meemaakte. Ik weet nog dat we met taxi's naar Dieren gingen."

Nadat Fetter zijn handzetdiploma had gehaald, moest hij twee jaar in militaire dienst, ondanks pogingen van Naafs om hem eruit te houden. ,,Dat is hem niet gelukt. Maar achteraf was de diensttijd voor mij goed. Ik was, met vijf zussen, een beetje een verwend jongetje, daar hebben ze wel een man van me gemaakt. Dat iemand tegen me schreeuwde en tekeer ging, was ik niet gewend."

Na zijn diensttijd ontmoette Louis Fetter zijn latere echtgenote Nel van Leeuwen, eveneens Barinees. ,,Ik werkte vier dagen en ging één dag naar school. Ik had daar veel schik in. Ik vond het soms jammer dat het vijf uur was." De werkdagen waren van 8.00 tot 17.00 uur. ,,Ik had een letterbak met letters in lood. Die letters moest ik met een haak één voor één op hun plek zetten. Later ben ik de opleiding tot bediener van de zetmachine gaan doen. In die tijd werd ook, heel in het klein, een begin gemaakt met fotografisch zetten. Ik dacht toen, dat wordt niets, dat ging zo traag", lacht Fetter. ,,Ik vind dat de Baarnsche Courant nu mooie foto's heeft. Dat vind ik echt vooruitgegaan", vindt de kenner.

Toen Louis en Nel trouwden, hadden ze een woning nodig. Dat regelde werkgever Naafs senior bij de gemeente Baarn. Zo ging dat in die tijd. ,,Wij kregen, ondanks de woningnood, een appartement in de Sonneveltflats, die toen net klaar waren. Daar hebben we tweeënhalf jaar gewoond. Onze dochter Esther is daar geboren. Toen kwam ik een man tegen die in dit huis woonde en graag wilde ruilen van woning. Probleem was dat dit huis van Philips was en bestemd was voor hun personeel." Wederom had Naafs senior een oplossing. ,,Je drukt labels voor Philips, dus feitelijk werk je voor Philips", vond Naafs. Hij gaf Fetter een brief mee voor Philips en daar gingen ze akkoord. Zo kwam het gezin Fetter terecht in de Hyacinthstraat. ,,Bakker Baarn was een goed bedrijf."

Omdat Louis Fetter op zijn 36e dreigde te worden afgekeurd vanwege een hernia, ging hij zich toeleggen op fotografisch zetten. Een aanmerkelijk minder zwaar beroep dan handzetter. ,,Dat ging met behulp van de computer. In het begin snapte ik daar niets van", lacht de Barinees. ,,Ik had een goede klik met Dick Naafs junior. Samen hebben we een andere manier van drukken ontwikkeld. Senior snapte daarbij niet dat we om de drie jaar een andere computer nodig hadden", om het verschil in generatie aan te geven. Drukmachines gingen destijds tientallen jaren mee. ,,Die ontwikkeling ging in een noodgang. Ik werd chef van de dtp-afdeling. Cockie Stolp werkte daar en zij haalde ook veel drukklanten binnen. Het liep als een trein. Het kon allemaal niet op." Louis Fetter heeft onder andere het kopiëren ontdekt. ,,Toen bedacht ik me al dat als ik dat kan, anderen dat ook zouden kunnen. En dat is gebleken. Daardoor werd het steeds moeilijker drukklanten binnen te halen."

Alles ging vrij goed tot een tweede hernia roet in het eten gooide. De operatie mislukte en Louis Fetter kon niet meer full time werken. ,,In die periode, net na 2000, gingen we als gezin naar de donder", omschrijft Louis Fetter een inktzwarte periode. Fetter werd, ondertussen coördinator Baarnsche Courant, afgekeurd en hun dochter overleed terwijl ze zwanger was van haar tweede kind. Tegenwoordig vult Louis Fetter zijn dagen met tuinieren, bezoeken aan de fysiotherapeut en archeologie op zijn computer. ,,Vanwege mijn rug kan ik dat in de praktijk helaas niet doen."

door Christine Schut