De meeste horecabedrijven in Baarn deden niet mee aan de actie, waarvan eerst de bedoeling was dat ondernemers ongehoorzaam zouden zijn en ook echt eten en drinken zouden serveren.

Een groep afdelingen van Koninklijke Horeca Nederland had daartoe opgeroepen. Maar gezien het risico op een boete van 4000 euro zagen ook ondernemers in Baarn van die rebellie af. De lokale afdeling van de branchevereniging vond het ook geen goed idee. En een aantal ondernemers wilde ook bewust niet tegen de regels in opstand komen. Gehoorzamen en geduldig afwachten dus, al raakt het geduld intussen op.

Gisteren kozen Eethuys De Generaal en grand café De Kerkbrink voor de milde vorm van protest, het paraat maken van het terras, zonder gasten toe te laten. De andere terrassen op de Brink zijn leeg, maar de tafels en stoelen buiten bij de Kerkbrink vormen ‘een statement’, zegt bedrijfsleider Kim Kuijer. Zij zit met serveerster Anja de Boer aan de koffie verkeerd, heerlijk in het zonnetje. Maar wat hadden ze vandaag graag die koffie bij een betalende gast op tafel gezet.

Deze medewerkers zitten al viereneenhalve maand ‘te niksen’. Tijdens de eerste lockdown was er nog genoeg te klussen in de zaak, nu is er gewoon niets meer te doen.

De medewerkers van De Kerkbrink balen enorm van de situatie en vinden dat de terrassen heel goed verantwoord open kunnen. ,,De parken zitten vol en de terrassen zijn leeg, terwijl wij ons steeds netjes aan de regels hebben gehouden”, zegt bedrijfsleider Kim Kuijer.

Nu ze even aanwezig is op het terras, merkt ze ook de behoefte bij de mensen op straat. Die spreken haar aan met de vraag: mogen we al? ,,Ik weet zeker dat we vol zouden zitten als we vandaag open zouden zijn.” Het is vooral het gebrek aan perspectief en het uitblijven van informatie vanuit de regering dat haar en haar collega frustreert. Toch mikt ze op een heropening in april, ook omdat er steeds meer onvrede in de samenleving hoorbaar wordt.

Dat is ook bij de Smaecken van Hamelink het geval. Eigenaar Abel Hamelink voelt mee met de lijdende collega’s die hun zaak gesloten moeten houden. ,,Dit kost zoveel bloed, vooral voor de kleine ondernemers. De overheidssteun is bij lange na niet toereikend. Ik hoop van ganser harte dat ze snel weer open mogen.” Ook hij merkt dat de stemming in de samenleving aan het omslaan is, Het geduld begint op te raken. Tegelijkertijd komt elke sector voor het eigenbelang op. Maar de horeca is wel erg de klos, beaamt hij.

Zelf zit hij goed, omdat hij naast horecagelegenheid ook een brood-, koek- en ijswinkel is en dus open mag. De mensen blijven hun ijsje kopen, ook zonder terrasplek. Hij draait zelfs bovengemiddeld goed sinds corona, net zoals slijterijen en andere verkopers van verwennerij. ,,Ik heb een snoepwinkel en de mensen graaien hier hun troost bij elkaar.”

Daar hoort ook een coffee to go bij, een bakkie troost voor onderweg. Een vrouw uit Eemnes met haar zoon is blij dat ze eindelijk beet heeft, na een bezoek aan de markt. Koffie op deze manier is een tweede keus, vertelt ze, liever was ze even op een terras op de Brink gaan zitten.

Maar ze staat wel ‘dubbel’ in de discussie: begrip voor de beperkingen, ‘maar zoals nu kun je ook niet doorgaan’. ,,Je moet de horeca iets bieden, al is het maar in kleine stapjes.”

Door Hans Veltmeijer

Altijd op de hoogte zijn van het laatste nieuws?