Een paaskruis voor de Pauluskerk op de Brink, vorig jaar op eerste paasdag.
Een paaskruis voor de Pauluskerk op de Brink, vorig jaar op eerste paasdag. Caspar Huurdeman

Paasoverdenking Ds. Krol: ‘Licht van de vroege morgen’

31 maart 2024 om 09:00 Religie

De klok wordt dit jaar op 31 maart een uur vooruitgezet. Dat kost meer moeite dan de verschuiving naar wintertijd. Hoe laat is het nu eigenlijk? Dit jaar klinkt die vraag met Pasen en dat is misschien wel heel toepasselijk. Is Kerstmis een feest van donkerheid en nacht, waarin licht doorbreekt, Pasen is het licht van de vroege morgen. Zeg maar de eerste kriek. 

Er zijn vier goede boodschappers die daarover schrijven. We lezen dat in die boekenkast van de Bijbel. Juist bij Lukas speelt dat ‘hoe laat is het nu eigenlijk?’ een rol. U kunt het als u wilt nalezen in hoofdstuk 23: 55 en dan doorlezen tot het volgende hoofdstuk vers 10. Dan hoor je ook opnieuw de joodse context waarin dit belangrijkste christelijke feest thuishoort. Gaat het bij het joodse Pesach (Pasen) om bevrijding van slavernij uit het angstland, bij de christelijke traditie gaat Pasen over het geheim dat de dood niet het laatste woord heeft. Ook een bevrijdingsfeest als het goed is. We horen in de tekst dat Jezus stierf en dat vrouwen zien hoe Hij in een graf wordt gelegd. Ze keren terug; de dood lijkt alles te bepalen; dood is dood. Zo lijkt dat. 

Naar gebruik uit die tijd maken zij kruiden klaar om het lichaam te verzorgen, de laatste eer. Dan verschijnen er drie sterretjes aan de hemel. Het is sabbat – de joodse rustdag. Tot onze verbazing – ik hoop althans dat u die verbazing begrijpt en kunt navoelen – houden ze rustdag! Ik weet niet of ik dat wel zou hebben gedaan. Als er zoiets afschuwelijks is gebeurd, een geliefd medemens voor je gevoel en beleving vermoord is – en eigenlijk is elke dood een soort moord – dan zou ik die rust niet houden. Ik zou vermoedelijk alles op alles zetten om die laatste eer – uit machteloosheid – toch door te zetten. Die vrouwen doen dat niet. Zij moeten van ophouden weten, maken ruimte, nemen tijd voor God en mens en zo ook voor zichzelf. 

Nog voor de eerste zonnespriet op de eerste dag (zondag is het begin van de week en niet maandag!) gaan ze met kruiden op pad. Rouwkruiden. Dan vinden ze een leeg graf, horen dat zij mogen gedenken wat er beloofd is. Zij horen letterlijk de vraag: wat zoek je, de levende tussen de doden? Niet dichtplakken met dogma’s of met harde logica direct ontkennen. Laat ruimte voor verwondering, laat proza tot poëzie worden, laat die rouwkruiden worden tot bruidsboeket. Dan kom je thuis. Nieuw! Dan weet je ‘hoe laat het is’! En dan heb je levende woorden te vertellen. Woorden als levensdaden van God uit jouw mond. Goede paasdagen allemaal!

door ds. Gerard Krol

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie